Viśukra–Viṣaṅga-vadha (The Slaying of Viśukra and Viṣaṅga) — Lalitopākhyāna
तदा हतौ रणे तत्र श्रुत्वा निजसहोदरौ / शोकेन महताविष्टो भण्डः प्रविललाप सः
tadā hatau raṇe tatra śrutvā nijasahodarau / śokena mahatāviṣṭo bhaṇḍaḥ pravilalāpa saḥ
Entonces, allí en el campo de batalla, al oír que sus propios hermanos de sangre habían sido abatidos, Bhaṇḍa, invadido por un gran dolor, prorrumpió en lamentos.