Adhyaya 18

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डमहापुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने दण्डनाथाश्यामलासेनायात्रा नाम सप्तदशो ऽध्यायः अथ राजनायिका श्रिताज्वलिताङ्कुशा फणिसमानपाशभृत् / कलनिक्वणद्वलयमैक्ष्वं धनुर्दधती प्रदीप्तकुसुमेषुपञ्चका

Así, en el Śrī Brahmāṇḍa Mahāpurāṇa, en la sección Uttarabhāga, en el diálogo de Hayagrīva y Agastya, dentro del relato de Lalitā, se halla el capítulo decimoséptimo llamado “La marcha del ejército de Śyāmalā bajo Daṇḍanātha”. Entonces la caudilla real (rājanāyikā), apoyada en el aṅkuśa llameante y portando un lazo como serpiente, con brazaletes que tintineaban, empuñó el arco de caña y las cinco flechas florales encendidas.

Verse 2

उदयत्सहत्स्रमहसा सहस्रतो ऽप्यतिपाटलं निजवपुः प्रभाझरम् / किरती दिशासु वदनस्य कान्तिभिः सृजतीव चन्द्रमयमभ्रमण्डलम्

Con un resplandor como el alzarse de mil soles, su propio cuerpo, rojo como el loto, superaba aun lo incontable; derramaba hacia las direcciones los fulgores de su rostro, como si forjara un círculo de nubes hecho de luna.

Verse 3

दशयोजनायतिमाता जगत्त्रयीमभिवृण्वता विशदमौक्तिकात्मना / धवलातपत्रवलयेन भासुरा शशिमण्डलस्य सखितामुपेयुषा

Un círculo de sombrilla blanca, resplandeciente y de esencia perlada, de diez yojanas de extensión, cubría los tres mundos; y aquel aro níveo brillaba como si hubiese trabado amistad con el disco lunar.

Verse 4

अभिवीजिता च मणिकान्तशोभिना विजयादिमुख्यपरिचारिकागणैः / नवचन्द्रिकालहरिकान्तिकन्दलीचतुरेण चामरचतुष्टयेन च

Ella era abaniqueada por los séquitos de doncellas principales, como Vijaya, resplandecientes con brillo de gemas, y por cuatro cāmaras de fulgor fresco, cual luz de luna nueva.

Verse 5

शक्त्यैकराज्यपदवीमभिसूचयन्ती साम्राज्यचिह्नशतमण्डितसैन्यदेशा / संगीतवाद्यरचनाभिरथामरीणां संस्तूयमानविभवा विशदप्रकाशा

Con su poder señalaba la dignidad de un reino único; su territorio militar estaba ornado con centenares de emblemas imperiales; y su esplendor, alabado por las apsaras mediante arreglos de música e instrumentos, resplandecía con claridad pura.

Verse 6

वाचामगोचरमगोचरमेव बुद्धेरीदृक्तया न कलनीयमनन्यतुल्यम्

Eso está más allá del lenguaje, y también más allá del entendimiento; en tal grandeza no puede medirse: es sin igual.

Verse 7

त्रैलोक्यगर्भपरिपूरितशक्तिचक्रसाम्राज्यसंपदभिमानमभिस्पृशन्ती / आबद्धभक्तिविपुलाञ्जलिशेखराणामारादहंप्रथमिका कृतसेवनानाम्

Rozaba el orgullo del cakra de poder que colma el seno de los tres mundos y de la riqueza imperial; y, cerca de quienes la servían con firme devoción, llevando la gran añjali sobre la cabeza, aparecía con primacía, como diciendo: «yo soy la primera».

Verse 8

ब्रह्मेशविष्णुवृषमुख्यसुरोत्तमानां वक्त्राणिवर्षितनुतीनि कटाक्षयन्ती / उद्दीप्तपुष्पशरपञ्चकतः समुत्थैज्योतिर्मयं त्रिभुवनं सहसा दधाना

Ella dirigía su mirada oblicua a las alabanzas que llovían de los labios de Brahmā, Īśa, Viṣṇu y de los supremos devas como Vṛṣamukhya; y, con el fulgor nacido del haz de cinco flechas florales encendidas, de pronto colmaba de luz los tres mundos.

Verse 9

विद्युत्समद्युतिभिरप्सरसां समूहैर्विक्षिप्यमाणजयमङ्गललाजवर्षा / कामेश्वरीप्रभृतिभिः कमनीयभाभिः संग्रामवेषरचनासुमनोहराभिः

Cuadrillas de apsaras, fulgurantes como relámpagos, esparcían una lluvia de akṣata de victoria y buen augurio; Kāmeśvarī y las demás, de encanto radiante, se mostraban hermosas en sus atavíos de guerra.

Verse 10

दीप्तायुधद्युतितिरस्कृत भास्कराभिर्नित्याभिरङ्घ्रिसविधे समुपाक्यमाना / श्रीचक्रनामतिलकं दशयोजनातितुङ्गध्वजोल्लिखितमेघकदंबमुच्चैः

Las Nityā-devīs, cuyo fulgor de armas encendidas eclipsaba al sol, se acercaban al entorno de sus pies para servir; el tilaka llamado “Śrīcakra” se alzaba como un cúmulo de nubes rozado por un estandarte de diez yojanas de altura.

Verse 11

तीव्राभिरावणसुशक्तिपरंपरभिर्युक्तं रथं समरकर्मणि चालयन्ती / प्रोद्यत्पिशङ्गरुचिभागमलांशुकेन वीतामनोहररुचिस्समरे व्यभासीत्

Conduciendo en la acción bélica el carro provisto de una sucesión de armas terribles y poderosas, cubierta con un paño puro de brillo amarillento naciente, ella resplandeció en la batalla con una luz encantadora.

Verse 12

पञ्चाधिकैर्विशतिनामरत्नैः प्रपञ्चपापप्रशमातिदक्षैः / संस्तूयमाना ललिता मरुद्भिः संग्राममुद्दिश्य समुच्चचाल

Alabada por los Maruts con veinticinco joyas de nombres, diestras en apaciguar los pecados del mundo, Lalitā se levantó y avanzó con la guerra por destino.

Verse 13

अगस्त्य उवाच वीजिवक्त्र महाबुद्धे पञ्चविंशतिनामभिः / ललितापरमेशान्या देहि कर्णरसायनम्

Agastya dijo: «Oh Vījivaktra, de gran inteligencia, concédeme el karṇa-rasāyana—néctar para el oído—por medio de los veinticinco nombres de Lalitā Parameśvarī».

Verse 14

हयग्रीव उवाच सिंहासना श्रीललिता महाराज्ञी पराङ्कुशा / चापिनी त्रिपुरा चैव महात्रिपुरसुन्दरी

Dijo Hayagriva: Ella, entronizada, es Śrī Lalitā, la Gran Reina, Parāṅkuśā; la que porta el arco, Tripurā y la Gran Tripurasundarī.

Verse 15

सुन्दरी चक्रनाथा च साम्राजी चक्रिणी तथा / चक्रेश्वरी महादेवी कामेशी परमेश्वरी

Ella es Sundarī, Señora del Cakra, Emperatriz, Cakriṇī; Cakreśvarī, Mahādevī, Kāmeśī y Parameśvarī.

Verse 16

कामराजप्रिया कामकोटिगा चक्रवर्तिनी / महाविद्या शिवानङ्गवल्लभा सर्वपाटला

Ella es Kāmarājapriyā, Kāmakōṭigā, la Cakravartinī; Mahāvidyā, Śivā, Anaṅgavallabhā y Sarvapāṭalā.

Verse 17

कुलनाथाम्नायनाथा सर्वाम्नायनिवासिनी / शृङ्गारनायिका चेति पञ्चविंशतिनामभिः

Ella es Kulanāthā, Āmnāyanāthā, moradora de todas las Āmnāya, y Śṛṅgāranāyikā: así, con veinticinco nombres es invocada.

Verse 18

स्तुवन्ति ये महाभागां ललितां परमेश्वरीम् / ते प्राप्नुवन्ति सौभाग्यमष्टौ सिद्धीर्महद्यशः

Quienes alaban a la bienaventurada Lalitā, la Parameśvarī, alcanzan dicha sagrada, las ocho siddhi y una gran fama.

Verse 19

इत्थं प्रचण्डसंरंभं चालयन्ती महद्बलम् / भण्डासुरं प्रति क्रुद्धा चचाल ललितांबिका

Así, con ímpetu feroz que hacía temblar la gran fuerza, Lalitāmbikā, airada contra Bhaṇḍāsura, avanzó.