Adhyaya 277

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे राजवंशवर्णनं नाम षट्सप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः दधिवामनोभूदिति ख , छ , ञ , च अथ सप्तसप्रत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः पुरुवंशवर्णनं अग्निर् उवाच पुरोर्जनमेजयो ऽभूत्प्राचीन्नन्तस्तु तत्सुतः प्राचीन्नन्तान्मनस्त्युस्तु तस्माद्वीतमयो नृपः

Así, en el Agni Mahāpurāṇa concluye el capítulo ducentésimo septuagésimo séptimo, titulado “Descripción de las dinastías reales”. (Algunas recensiones leen: “Surgió Dadhivāmana”, según se anota en los manuscritos kha, cha, ña y ca.) Ahora comienza el capítulo ducentésimo septuagésimo octavo, titulado “Descripción de la dinastía de Puru”. Dijo Agni: “De Puru nació Janamejaya; su hijo fue Prācīnnanta. De Prācīnnanta nació Manastyu; y de él nació el rey Vītamaya.”

Verse 2

शुन्धुर्वीतमयाच्चाभूच्छुन्धोर्बहुविधः सुतः बहुविधाच्च संयातिरहोवादी च तत्सुतः

De Vītamaya nació Śundhu; y el hijo de Śundhu fue Bahuvidha. De Bahuvidha nació Saṃyāti, y su hijo fue Ahovādī.

Verse 3

तस्य पुत्रो ऽथ भद्राशोअ भद्राश्वस्य दशात्मजाः ऋचेयुश् च कृषेयुश् च सन्नतेयुस् तथात्मजः

Luego su hijo fue Bhadrāśa. Bhadrāśva tuvo diez hijos—Ṛceyu, Kṛṣeyu y también Sannateyu (entre otros).

Verse 4

घृतेयुश् च चितेयुश् च स्थण्डिलेयुश् च सत्तमः धर्मेयुः सन्नतेयुश् च कृचेयुर्मतिनारकः

Y (hay infiernos llamados) Ghṛteyu, Citeyu y Sthaṇḍileyu, oh el mejor de los virtuosos; asimismo (los infiernos) Dharmeyu y Sannateyu; y Kṛceyu: éstos son los infiernos (descritos en esta sección).

Verse 5

तंसुरोघः प्रतिरथः पुरस्तो मतिनारजाः आसीत्पतिरथात्कण्वः कण्वान्मेधातिथिस्त्वभूत्

En esa estirpe estuvieron Taṁsurogha, Pratiratha, Purasta y Matināra. De Patiratha nació Kaṇva; y de Kaṇva, en verdad, nació Medhātithi.

Verse 6

तंसुरोघाच्च चत्वारो दुष्मन्तो ऽथ प्रवीरकः सुमन्तश्चानयो वीरो दुष्मन्ताद्भरतो ऽभवत्

De Taṁsurogha nacieron cuatro hijos: Duṣmanta, luego Pravīraka y Sumanta; y de Duṣmanta nació el heroico Bharata.

Verse 7

शकुन्तलायान्तु बली यस्य नाम्ना तु भारताः सुतेषु मातृकोपेन नष्टेषु भरतस्य च

De Śakuntalā nació un hijo poderoso, por cuyo nombre el pueblo llegó a ser conocido como los Bhāratas; y también se relata que, por la ira (maldición) de su madre, los hijos de Bharata fueron destruidos.

Verse 8

ततो मरुद्भिरानीय पुत्रः स तु वृहस्पतेः संक्रामितो भरद्वाजः क्रतुभिर्वितथो ऽभवत्

Luego, traído por los Maruts, aquel hijo fue entregado a Bṛhaspati; y Bharadvāja, por obra de los Kratus, llegó a ser llamado «Vitatha».

Verse 9

स चापि वितथः पुत्रान् जनयामास पञ्च वै शग्भुर्वीतमयाश्चाभूच्छम्भोर्बहुविध इति ख , ज , च सुहोत्रञ्च सुहोतारङ्गयङ्गर्भन्तथैव च

Y Vitatha, asimismo, engendró en verdad cinco hijos: Śagbhurvītamaya; y, según la lectura de los manuscritos Kha, Ja y Ca, también (un hijo llamado) Bahuvidha de Śambhu; y asimismo Suhotra, Suhotāra, Gaya y Garbha.

Verse 10

कपिलश् च महात्मानं सुकेतुञ्च सुतद्वयम् कौशिकञ्च गृत्सपतिं तथा गृत्सपतेः सुताः

Y (se mencionan) Kapila; Mahātmān; Suketu; los dos hijos; Kauśika; y Gṛtsapati, junto con los hijos de Gṛtsapati.

Verse 11

ब्रह्माणाः क्षत्रिया वैश्याः काशे दीर्घतमाःसुताः ततो धन्वन्तरिश्चासीत्तत्सुतो ऽभूच्च केतुमान्

En Kāśī, los hijos de Dīrghatamas eran conocidos como brāhmaṇas, kṣatriyas y vaiśyas. De ellos surgió Dhanvantari; y su hijo, además, fue Ketumān.

Verse 12

केतुमतो हेमरथो दिवोदास इतिश्रुतः प्रतर्दनो दिवोदासाद्भर्गवत्सौ प्रतर्दनात्

De Ketumān nació Hemaratha; de Hemaratha, Divodāsa—así se oye en la tradición. De Divodāsa nació Pratardana; y de Pratardana nacieron los dos Bhārgavas.

Verse 13

वत्सादनर्क आसीच्च अनर्कात् क्षेमको ऽभवत् क्षेमकद्वर्षकेतुश् च वर्षकेतोर्विभुः स्मृतः

Y de Vatsa nació Anarka; de Anarka surgió Kṣemaka. De Kṣemaka vino Varṣaketu, y de Varṣaketu se recuerda a Vibhu como sucesor.

Verse 14

विभोरानर्तः पुत्रो ऽभूद्विभोश् च सुकुमारकः सुकुमारात्सत्यकेतुर्वत्सभूमिस्तु वत्सकात्

De Vibhu nació un hijo llamado Ānarta; y de Vibhu (de nuevo) nació Sukumāraka. De Sukumāraka surgió Satyaketu; y de Vatsaka nació Vatsabhūmi.

Verse 15

सुहोत्रस्य वृहत्पुत्रो वृहतस्तनयास्त्रयः अजमीढो द्विमीढश् च पुरुमीढश् च वीर्यवान्

Suhotra tuvo un hijo llamado Vṛhat; y Vṛhat tuvo tres hijos: Ajamīḍha, Dvimīḍha y el valeroso Purumīḍha.

Verse 16

अजमीढस्य केशिन्यां जज्ञे जह्नुः प्रतापवान् जह्नोरभूदजकाश्वो बलाकाश्वस्तदात्मजः

De Ajamīḍha, en su esposa Keśinī, nació el poderoso Jahnu. De Jahnu surgió Ajakāśva, y su hijo fue Balākāśva.

Verse 17

वलाकाश्वस्य कुशिकः कुशिकात् गाधिरिन्द्रकः गाधेः सत्यवती कन्या विश्वामित्रः सूतोत्तमः

De Valākāśva nació Kuśika; de Kuśika nació Gādhi (también llamado Indraka). De Gādhi nació la doncella Satyavatī; y de esa estirpe surgió Viśvāmitra, el más eminente entre los sūtas (aurigas y bardos genealógicos).

Verse 18

देवरातः कतिमुखा विश्वामित्रस्य ते सुताः शुनःशेफो ऽष्टकश्चान्यो ह्य् अजमीढात् सुतो ऽभवत्

Devarāta y Katimukhā fueron hijos de Viśvāmitra. También Śunaḥśepha y otro llamado Aṣṭaka—en verdad—llegaron a ser hijos vinculados a la estirpe de Ajamīḍha.

Verse 19

नीलिन्यां शान्तिरपरः पुरुजातिः सुशान्तितः काशदीर्घतमा इति ज सुत इति ख , छ , ज , च प्रभाववानिति ख पुरुजातेस्तु वाह्याश्वो वाह्याश्च्वात् पञ्च पार्थिवाः

De Nīlinī nació otro Śānti; de Puru-jāti nació Suśānti. En una recensión se le registra como Kāśa-dīrghatamā; en otras, como Suta; y en otra más, como Prabhāvavān. Además, de Puru-jāti procedió Vāhyāśva; y de Vāhyāśva surgieron cinco reyes.

Verse 20

मुकुलः सृञ्जयश् चैव राजा वृहदिषुस् तथा यवीनरश् च कृमिलः पाञ्चाला इति विश्रुताः

Mukula y Sṛñjaya, y asimismo el rey Vṛhadiṣu; también Yavīnara y Kṛmila: éstos son célebres como los Pāñcālas.

Verse 21

मुकुलस्य तु मौकुल्याः क्षेत्रोपेता द्विजातयः चञ्चाश्वो मुकुलाज्जज्ञे चञ्चाश्वान्मिथुनं ह्य् अभुत्

De Mukula surgió la estirpe Maukulya: varones dos veces nacidos (dvija) provistos de dominios de tierra. De Mukula nació Cañcāśva, y de Cañcāśva, en verdad, apareció una pareja (varón y mujer).

Verse 22

दिवोदासो ह्य् अहल्या च अहल्यायां शरद्वतात् शतानन्दः शतानन्दात् सत्यधृन्मिथुनन्ततः

Divodāsa y Ahalyā: en Ahalyā, por Śaradvat, nació Śatānanda; y de Śatānanda nació Satyadhṛ, y así prosigue la sucesión.

Verse 23

कृपः कृपी किवोदासान्मैत्रेयः सोमपस्ततः सृञ्जयात् पञ्चधनुषः सोमदत्तश् च तत्सुतः

De Kivodāsa nacieron Kṛpa y Kṛpī; de él (siguió) Maitreya, y luego Somapa. De Sṛñjaya nació Pañcadhanuṣa, y Somadatta fue su hijo.

Verse 24

सहदेवः सोमदत्तात् सहदेवात्तु सोमकः आसीच्च सोमकाज्जन्तुर्जन्तोश् च पृषतः सुतः

De Somadatta nació Sahadeva; de Sahadeva nació Somaka. De Somaka nació Jantu, y de Jantu nació Pṛṣata como su hijo.

Verse 25

पृषताद्द्रुपदस्तस्माद्धृष्टद्युम्नो ऽथ तत्सुतः धृष्ठकेतुश् च धूमिन्यामृक्षो ऽभूदजमीढतः

De Pṛṣata nació Drupada; de él (Drupada) nació Dhṛṣṭadyumna, y luego su hijo Dhṛṣṭaketu. Y de Ajamīḍha, por medio de Dhūminī, nació Ṛkṣa.

Verse 26

ऋक्षात्सम्वरणो जज्ञे कुरुः सम्वरणात्ततः यः प्रयागादपाक्रम्य कुरुक्षेत्रञ्चकार ह

De Ṛkṣa nació Saṃvaraṇa; y de Saṃvaraṇa, a su vez, nació Kuru—quien, partiendo de Prayāga, estableció (formó) Kurukṣetra.

Verse 27

कुरोः सुधन्वा सुधनुः परिक्षिच्चारिमेजयः सुधन्वनः सुहोत्रो ऽभूत् सुहोत्राच्च्यवनो ह्य् अभूत्

De Kuru vino Sudhanvā; de Sudhanvā, Sudhanu; de Sudhanu, Parikṣit; de Parikṣit, Ārimejaya. De Ārimejaya nació Sudhanvan; de Sudhanvan, Suhotra; y de Suhotra, en verdad, nació Cyavana.

Verse 28

वशिष्ठपरिचाराभ्यां सप्तासन् गिरिकासुताः वृहद्रथः कुशो वीरो यदुः प्रत्यग्रहो बलः

De los dos asistentes de Vasiṣṭha hubo siete hijos de Girikā: Vṛhadratha, Kuśa, Vīra, Yadu, Pratyagraha y Bala (entre ellos).

Verse 29

मत्स्यकाली कुशाग्रो ऽतो ह्य् आसीद्राज्ञो वृहद्रथात् कुशाग्राद्वृषभो जज्ञे तस्य सत्यहितः सुतः

Del rey Vṛhadratha nació entonces Kuśāgra, llamado también Matsyakālī. De Kuśāgra nació Vṛṣabha; y su hijo fue Satyahita.

Verse 30

सुधन्वा तत्सुतश्चोर्ज ऊर्जादासीच्च सम्भवः यवीनचश्चेति ख, छ , ञ , च सम्भवाच्च जरासन्धः सहदेवश् च तत्सुतः

Sudhanvā—su hijo fue Ūrja. De Ūrjā nació Sambhava; y (también) Yavīnaca—tal como se enuncia la genealogía. De Sambhava nació Jarāsandha, y su hijo fue Sahadeva.

Verse 31

सहदेवादुदापिश् च उदापेः श्रुतकर्मकः परिक्षितस्य दायादो धार्मिको जनमेजयः

De Sahadeva nació Udāpi, y de Udāpi surgió Śrutakarmaka. El justo Janamejaya fue el heredero (sucesor) de Parikṣit.

Verse 32

जनमेजयात्त्रसदस्युर्जह्नोस्तु सुरथः सुतः श्रुतसेनोग्रसेनौ च भीमसेनश् च नामतः

De Janamejaya nació Trasadasyu; y de Jahnu nació Suratha como hijo; y estaban también, por nombre, Śrutasena, Ugrasena y asimismo Bhīmasena.

Verse 33

जनमेजयस्य पुत्रौ तु सुरथो महिमांस् तथा सुरथाद्विदूरथो ऽभूदृक्ष आसीद्विदूरथात्

Ahora bien, Janamejaya tuvo dos hijos: Suratha y Mahimān. De Suratha nació Vidūratha; y de Vidūratha nació Ṛkṣa.

Verse 34

ऋक्षस्य तु द्वितीयस्य भीमसेनो ऽभवत्सुतः प्रतीपो भीमसेनात्तु प्रतीपस्य तु शान्तनुः

De la segunda línea de Ṛkṣa nació el hijo Bhīmasena. De Bhīmasena nació Pratīpa, y de Pratīpa nació Śāntanu.

Verse 35

देवापिर्वाह्लिकश् चैव सोमदत्तस्तु शान्तनोः वाह्लिकात्सोमदत्तो ऽभुद्भूरिर्भूरिस्रवाः शलः

Devāpi y Bāhlika, y también Somadatta, nacieron de Śāntanu. De Bāhlika nació Somadatta; y de él procedieron Bhūri, Bhūriśravā y Śala.

Verse 36

गङ्गायां शान्तनोर्भीष्मः काल्यायां विचित्रवीर्यकः कृष्णद्वैपायनश् चैव क्षेत्रे वैचित्रवीर्यके

De Śāntanu, por medio de Gaṅgā, nació Bhīṣma; por medio de Kālyā nació Vicitravīrya; y Kṛṣṇa-Dvaipāyana (Vyāsa) también llegó a ser el engendrador en el kṣetra (campo) de Vicitravīrya.

Verse 37

धृतरष्ट्रञ्च पाण्डुञ्च विदुरञ्चाप्यजीजनत् पाण्डोर्युधिष्ठिरः कुन्त्यां भीमश् चैवार्जुनस्त्रयः

Engendró a Dhṛtarāṣṭra, a Pāṇḍu y también a Vidura. De Pāṇḍu, por Kuntī, nacieron Yudhiṣṭhira, Bhīma y asimismo Arjuna: los tres.

Verse 38

नकुलः सहदेवश् च पाण्डोर्माद्य्राञ्च दैवतः अर्जुनस्य च सौभद्रः परिक्षिदभिमन्युतः

Nakula y Sahadeva nacieron de Pāṇḍu por medio de Mādrī, gracias a los divinos Aśvin. Y de Arjuna, por Subhadrā, nació Abhimanyu; y el hijo de Abhimanyu fue Parikṣit.

Verse 39

द्रौपदी पाण्डवानाञ्च प्रिया तस्यां युधिष्ठिरात् प्रतिविन्ध्यो भीमसेनाच्छ्रुतकीर्तिर्धनञ्जयात्

Draupadī fue la amada de los Pāṇḍava. Por ella, de Yudhiṣṭhira nació Prativindhya; de Bhīmasena, Śrutakīrti; y de Dhanañjaya (Arjuna) también nació un hijo.

Verse 40

सहदेवाच्छ्रुतकर्मा शतानीकस्तु नाकुलिः भीमसेनाद्धिडिम्बायामन्य आसीद् घटीत्कचः

De Sahadeva nació Śrutakarmā; y de Nakula nació Śatānīka. De Bhīmasena, por Hiḍimbā, hubo otro hijo: Ghaṭotkaca.

Verse 41

एते भूता भविष्याश् च नृपाः संख्या न विद्यते अत्र पाठः पतितः धनञ्जयात् क उत्पन्न इति विशेषाप्राप्तेः गताः कालेन कालो हि हरिस्तं पूजयेद्द्विज होममग्नौसमुद्दिश्य कुरु सर्वप्रदं यतः

Estos reyes—pasados y futuros—son incontables. Aquí, una porción de la lectura textual se ha perdido después de (la mención de) Dhanañjaya, pues no se dispone del detalle específico: «¿de quién nació?». Todos son arrebatados por el Tiempo, porque el Tiempo es en verdad Hari (Viṣṇu). Por ello, oh brāhmaṇa, adóralo; y realiza una ofrenda al fuego (homa), dedicándola a Agni, pues es dadora de todos los dones.