Adhyaya 112

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे प्रयागमाहात्म्यं नाम एकादशाधिकशततमो ऽध्यायः अथ द्वादशाधिकशततमो ऽध्यायः वाराणसीमाहात्म्यम् अग्निर् उवाच वाराणसी परं तीर्थं गौर्यै प्राह महेश्वरः भुक्तिमुक्तिप्रदं पुण्यं वसतां गृणतां हरिं

Así, en el Agni Mahāpurāṇa concluye el capítulo 112, titulado «La grandeza de Prayāga». Ahora comienza el capítulo 113, «La grandeza de Vārāṇasī». Agni dijo: «Vārāṇasī es el tīrtha supremo; Maheśvara se lo declaró a Gaurī. Es santo y concede tanto el goce mundano (bhukti) como la liberación (mukti) a quienes allí habitan y a quienes alaban a Hari».

Verse 2

रुद्र उवाच गौरीक्षेत्रं न मुक्तं वै अविमुक्तं ततः स्मृतं अन्नदानाद्दिवमिति ख , ग , घ , ङ , छ , ज च तीर्थं वानरकं परमिति ख , ग , घ , ङ च वाराणसीमिति ख , घ च वसतां शृणुतां हरिमिति ग , घ , ङ च जप्तं तप्तं दत्तममविमुक्ते विलाक्षयं

Rudra dijo: «Ésta es la región sagrada de Gaurī; en verdad no es “abandonada”, por eso se la recuerda como Avimukta. “Por el don de alimento se alcanza el cielo.” Es el tīrtha supremo llamado Vānaraka, y también se llama Vārāṇasī. Para quienes allí habitan y para quienes allí escuchan, el fruto es Hari. Todo japa (recitación), toda tapas (austeridad) y todo dāna (donación) realizado en Avimukta se vuelve imperecedero».

Verse 3

अश्मना चरणौ हत्वा वसेत्काशीन्न हि त्यजेत् हरिश् चन्द्रं परं गुह्यं गुह्यमाम्नातकेश्वरं

Aunque uno haya golpeado con una piedra los pies (de alguien), debe morar en Kāśī y no abandonarla jamás—pues allí está Hariścandra, el tīrtha supremamente secreto, y el liṅga secreto Āmnātakeśvara.

Verse 4

जप्येश्वरं परं गुह्यं गुह्यं श्रीपर्वतं तथा महालयं परं गुह्यं भृगुश् चण्डेश्वरं तथा

Japyeśvara, supremamente secreto; y asimismo Śrīparvata, lugar santo secreto; Mahālaya, supremamente secreto; y también el tīrtha de Bhṛgu y Caṇḍeśvara.

Verse 5

केदारं परमं गुह्यमष्टौ सन्त्यविमुक्तके गुह्यानां परमं गुह्यमविमुक्तं परं मम

Kedāra es el secreto supremo; en Avimukta hay ocho (misterios sagrados) de ese tipo. Entre todos los secretos, Avimukta es el secreto más alto: es Mi morada suprema.

Verse 6

द्वियोजनन्तु पूर्वं स्याद् योजनार्धं तदन्यथा वरणा च नदी चासीत् तयोर्मध्ये वाराणसी

Hacia el oriente se extiende por dos yojanas; hacia el otro lado, por una yojana y media. Están los ríos Varaṇā y Asī; Vārāṇasī se halla entre ambos.

Verse 7

अत्र स्नानं जपो होमो मरणं देवपूजनं श्राद्धं दानं निवासश् च यद्यत् स्याद्भुक्तिमुक्तिदं

Aquí, todo cuanto acontece—baño ritual, recitación (japa), ofrenda al fuego (homa), incluso la muerte, culto a los dioses, ritos de śrāddha, donación (dāna) y residencia—se vuelve otorgador tanto de goce mundano como de liberación (mukti).