Adhyaya 5

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये वराहनृसिंहाद्यवतारो नाम चतुर्थो ऽध्यायः अथ पञ्चमो ऽध्यायः श्रीरामावतारवर्णनम् अग्निर् उवाच रामायणमहं वक्ष्ये नारदेनोदितं पुरा वाल्मीकये यथा तद्वत् पठितं भुक्तिमुक्तिदम्

Así, en el Agni Purāṇa, el Ādi-Mahāpurāṇa, concluye el cuarto capítulo titulado “Las encarnaciones que comienzan con Varāha y Narasiṃha”. Ahora comienza el quinto capítulo, “Descripción de la encarnación de Śrī Rāma”. Agni dijo: “Expondré el Rāmāyaṇa, enseñado antaño por Nārada a Vālmīki, tal como fue recitado; quien lo estudia otorga tanto goce mundano como liberación.”

Verse 2

नारद उवाच विष्णुनाभ्यब्जजो ब्रह्मा मरीचिर्ब्रह्मणः सुतः मरीचेः कश्यपस्तस्मात् सूर्यो वैवस्वतो मनुः

Nārada dijo: Del loto surgido del ombligo de Viṣṇu nació Brahmā. Marīci fue hijo de Brahmā; de Marīci vino Kaśyapa; de él vino Sūrya; y de él, Vaivasvata Manu.

Verse 3

ततस्तस्मात्तथेक्ष्वाकुस् तस्य वंशे ककुत्स्थकः ककुत्स्थस्य रघुस्तस्माद् अजो दशरथस्ततः

Después, de él nació Ikṣvāku; en su linaje surgió Kakutstha. De Kakutstha vino Raghu; de él vino Aja; y después vino Daśaratha.

Verse 4

रावणादेर्बधार्थाय चतुर्धाभूत् स्वयं हरिः राज्ञो दशरथाद्रामः कौशल्यायां बभूव ह

Para dar muerte a Rāvaṇa y a los demás, Hari mismo se manifestó en cuatro formas; y del rey Daśaratha nació Rāma en Kauśalyā.

Verse 5

कैकेय्यां भरतः पुत्रः सुमित्रायाञ्च लक्ष्मणः शत्रुघ्न ऋष्यशृङ्गेण तासु सन्दत्तपायसात्

En Kaikeyī nació el hijo Bharata; y en Sumitrā nacieron Lakṣmaṇa y Śatrughna, a partir del pāyasa (leche con arroz) consagrado que Ṛśyaśṛṅga les distribuyó conforme al rito.

Verse 6

प्राशिताद्यज्ञसंसिद्धाद् रामाद्याश् च समाः पितुः यज्ञविघ्नविनाशाय विश्वामित्रार्थितो नृपः

Tras haber comido el alimento sacrificial consagrado y haberse consumado debidamente el yajña, Rāma y sus hermanos llegaron a ser iguales a su padre. Entonces el rey, a petición de Viśvāmitra, (los envió) a destruir los obstáculos que perturbaban el sacrificio.

Verse 7

रामं सम्प्रेषयामास लक्ष्मणं मुनिना सह रामो गतो ऽस्त्रशस्त्राणि शिक्षितस्ताडकान्तकृत्

Envió a Rāma, junto con Lakṣmaṇa y el muni. Rāma partió, instruido en astra y armas, y se convirtió en el matador de Tāḍakā.

Verse 8

मारीचं मानवास्त्रेण मोहितं दूरतो ऽनयत् सुबाहुं यज्ञहन्तारं सबलञ्चावधीत् बली

Con el Mānava-astra confundió a Mārīca y lo arrojó lejos; y el poderoso dio muerte a Subāhu, destructor del sacrificio, junto con todas sus huestes.

Verse 9

सिद्धाश्रमनिवासी च विश्वामित्रादिभिः सह गतः क्रतुं मैथिलस्य द्रष्टुञ्चापं सहानुजः

Morando en Siddhāśrama, él (Rāma), junto con Viśvāmitra y otros, fue—con su hermano menor—para presenciar el rito sacrificial del rey de Mithilā y contemplar el arco.

Verse 10

शतानन्दनिमित्तेन विश्वामित्रप्रभावितः रामाय कथितो राज्ञा समुनिः पूजितः क्रतौ

Por causa de Śatānanda, el rey—movido por la influencia de Viśvāmitra—expuso estos asuntos a Rāma; y aquel sabio fue honrado en el sacrificio.

Verse 11

धनुरापूरयामास लीलया स बभञ्ज तत् वीर्यशुक्लाञ्च जनकः सीतां कन्यान्त्वयोनिजाम्

Él encordó el arco con facilidad y luego lo quebró. Entonces el rey Janaka ofreció a Sītā—la doncella no nacida de vientre—como premio a la proeza.

Verse 12

ददौ रामाय रामो ऽपि पित्रादौ हि समागते उपयेमे जानकीन्ताम् उर्मिलां लक्ष्मणस् तथा

Cuando se reunieron los padres y los demás ancianos, (Janaka) entregó (a Sītā) a Rāma; y Rāma, conforme al rito debido, tomó por esposa a Jānakī. Asimismo, Lakṣmaṇa desposó a Urmilā.

Verse 13

श्रुतकीर्तिं माण्डवीञ्च कुशध्वजसुते तथा जनकस्यानुजस्यैते शत्रुघ्नभरतावुभौ

Y (ellos) desposaron a Śrutakīrti y a Māṇḍavī, ambas hijas de Kuśadhvaja. Estos dos, Bharata y Śatrughna, eran hijos del hermano menor de Janaka.

Verse 14

कन्ये द्वे उपयेमाते जनकेन सुपूजितः रामो ऽगात्सवशिष्ठाद्यैर् जामदग्न्यं विजित्य च अयोध्यां भरतोभ्यागात् सशत्रुघ्नो युधाजितः

Las dos doncellas fueron desposadas e incorporadas a la casa real. Rāma, grandemente honrado por el rey Janaka, partió con Vasiṣṭha y otros; y, tras someter a Jāmadagnya (Paraśurāma), se dirigió a Ayodhyā. Bharata también regresó a Ayodhyā junto con Śatrughna y Yudhājit (su tío materno).