Previous Verse
Next Verse

Ramayana — Ayodhya Kanda, Sarga 67, Shloka 6

अयोध्यायां शोक-रात्रिः तथा अराजक-राष्ट्रस्य नीतिविचारः

The Night of Lamentation in Ayodhya and the Political Ethics of a Kingless Realm

स्वर्गतश्च महाराजो रामश्चारण्यमाश्रितः।लक्ष्मणश्चापि तेजस्वी रामेणैव गतस्सह।।।।

svargataś ca mahārājo rāmaś cāraṇyam āśritaḥ | lakṣmaṇaś cāpi tejasvī rāmeṇaiva gataḥ saha ||

The great king has gone to heaven; Rāma has taken refuge in the forest; and radiant Lakṣmaṇa too has gone along with Rāma.

ubhauboth
ubhau:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootubha (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Prathamā, Dvivacana (Dual/द्विवचन); viśeṣaṇa of bharataśatrughnau
bharata-śatrughnaūBharata and Shatrughna
bharata-śatrughnaū:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootbharata + śatrughna (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Prathamā, Dvivacana; itaretara-dvandva: bharataḥ ca śatrughnaḥ ca
kekayeṣuin the Kekayas
kekayeṣu:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeNoun
Rootkekaya (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Saptamī, Bahuvacana; deśa-vācaka
parantapaudestroyers of enemies
parantapau:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootparaṃ-tapa (प्रातिपदिक)
FormPuṃliṅga, Prathamā, Dvivacana; tatpuruṣa: parān tapati (one who torments enemies)
purein the city
pure:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeNoun
Rootpura (प्रातिपदिक)
FormNapुंसakliṅga, Saptamī, Ekavacana
rājagṛheat Rajagriha
rājagṛhe:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeNoun
Rootrājagṛha (प्रातिपदिक)
FormNapुंसakliṅga, Saptamī, Ekavacana; place-name
ramyebeautiful
ramye:
Viśeṣaṇa (विशेषण)
TypeAdjective
Rootramya (प्रातिपदिक)
FormNapुंसakliṅga, Saptamī, Ekavacana; viśeṣaṇa of rājagṛhe/pure
mātāmaha-niveśanein the maternal grandfather's residence
mātāmaha-niveśane:
Adhikaraṇa (अधिकरण)
TypeNoun
Rootmātāmaha + niveśana (प्रातिपदिक)
FormNapुंसakliṅga, Saptamī, Ekavacana; ṣaṣṭhī-tatpuruṣa: mātāmahasya niveśanam (maternal grandfather's residence)

The great king has attained heaven, Rama has taken refuge in the forest and brilliant Lakshmana has also gone with Rama.

D
Daśaratha
R
Rāma
L
Lakṣmaṇa
A
Araṇya (forest)

FAQs

It highlights fidelity to duty and truth: Rāma accepts exile, and Lakṣmaṇa upholds fraternal dharma by accompanying him.

The ministers summarize the kingdom’s crisis: the king is dead and the rightful prince is in the forest with Lakṣmaṇa.

Lakṣmaṇa’s loyalty and steadfastness, and Rāma’s commitment to satya in keeping the exile obligation.