Mantra 30
दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । आ द॑दे॒ रावा॑सि गभी॒रमि॒मम॑ध्व॒रं कृ॒धीन्द्रा॑य सु॒षूत॑मम् । उ॒त्त॒मेन॑ प॒विनोर्ज॑स्वन्तं॒ मधु॑मन्तं॒ पय॑स्वन्तं निग्रा॒भ्या॒ स्थ देव॒श्रुत॑स्त॒र्पय॑त मा
devásya tvā savitúḥ prasavé ’śvinor bāhúbhyāṃ pūṣṇó hástābhyām | ā́ dade rā́vā asi gabhīrám imám adhvaráṃ kṛdhí índrāya suṣū́tamam | uttaména pavínor ūrjásvantaṃ mádhumantaṃ páyasvantaṃ ní-grābhyāḥ stha devaśrútaḥ tarpayata mā
Auf den Antrieb des Gottes Savitṛ, mit den Armen der Aśvins, mit den Händen des Pūṣan nehme ich dich. Du bist Rāva; mache dieses Opfer tief und fest gegründet, für Indra aufs vortrefflichste gepresst. Mit dem höchsten Sieb läutere es: saftvoll, honigsüß, milchreich. Stehe fest, o devaśruta („von den Göttern vernommen“); sättige mich.
दे॒वस्य॑ । त्वा॒ । स॒वि॒तुः । प्र॒स॒वे । अ॒श्विनोः॑ । बा॒हुभ्या॑म् । पू॒ष्णः । हस्ता॑भ्याम् । आ । द॒दे॒ । रावा॑ । अ॒सि॒ । ग॒भी॒रम् । इ॒मम् । अ॒ध्व॒रम् । कृ॒धि॒ । इन्द्रा॑य । सु॒षूत॑मम् । उ॒त्त॒मेन॑ । प॒विना॑ । उर्ज॑स्वन्तम् । मधु॑मन्तम् । पय॑स्वन्तम् । नि॒-ग्रा॒भ्याः॒ । स्थ॒ । दे॒व॒श्रुतः॑ । त॒र्पय॑त । मा॒