Mantra 23
र॒क्षो॒हणं॑ वलग॒हनं॑ वैष्ण॒वी मि॒दम॒हं तं व॑ल॒गमुत्कि॑रामि॒ यं मे॒ निष्ट्यो॒ यम॒मात्यो॑ निच॒खाने॒दम॒हं तं व॑ल॒गमुत्कि॑रामि॒ यं मे॑ समा॒नो यमस॑मानो निच॒खाने॒दम॒हं तं व॑ल॒गमुत्कि॑रामि॒ यं मे॒ सब॑न्धु॒र्यमस॑बन्धुर्निच॒खाने॒दम॒हं तं व॑ल॒गमुत्कि॑रामि॒ यं मे॑ सजा॒तो यमस॑जातो निच॒खानोत्कृ॒त्यां कि॑रामि ।
rakṣó-haṇaṃ valagá-haṇaṃ vaiṣṇavī́ m idám aháṃ táṃ valagám ut-kirāmi | yáṃ me níṣṭyo yám amā́tyo nicakhā́na idám aháṃ táṃ valagám ut-kirāmi | yáṃ me samā́nó yám asamā́nó nicakhā́na idám aháṃ táṃ valagám ut-kirāmi | yáṃ me sabándhur yám asabándhur nicakhā́na idám aháṃ táṃ valagám ut-kirāmi | yáṃ me sajā́to yám asajā́to nicakhā́na ut-kṛ́tyāṃ kirāmi |
O Vaiṣṇavī, Rākṣas-Töterin, Vernichterin der valaga! Diese valaga grabe ich aus und werfe sie hinaus: ob sie mir ein Lieber oder ein Nicht-Lieber vergraben hat; diese valaga grabe ich aus und werfe sie hinaus: ob sie mir ein Eigengehöriger oder ein Nicht-Eigengehöriger vergraben hat; diese valaga grabe ich aus und werfe sie hinaus: ob sie mir ein Verwandter oder ein Nicht-Verwandter vergraben hat; diese valaga grabe ich aus und werfe sie hinaus: ob sie mir ein Verbundener (durch Bande) oder ein Nicht-Verbundener vergraben hat; ob sie mir ein Mitgeborener oder ein Nicht-Mitgeborener vergraben hat — herausgerissen werfe ich sie hinaus.
र॒क्षः॒-हण॑म् । व॒ल॒ग॒-हण॑म् । वै॒ष्ण॒वी । म् । इ॒दम् । अ॒हम् । तम् । व॒ल॒गम् । उत्-कि॒रा॒मि॒ । यम् । मे॒ । निष्ट्यः॑ । यम् । अ॒मात्यः॑ । नि॒-च॒खा॒न॒ । इ॒दम् । अ॒हम् । तम् । व॒ल॒गम् । उत्-कि॒रा॒मि॒ । यम् । मे॒ । स॒मा॒नः । यम् । अ॒स॒मा॒नः । नि॒-च॒खा॒न॒ । इ॒दम् । अ॒हम् । तम् । व॒ल॒गम् । उत्-कि॒रा॒मि॒ । यम् । मे॒ । स॒ब॒न्धुः । यम् । अ॒स॒ब॒न्धुः । नि॒-च॒खा॒न॒ । इ॒दम् । अ॒हम् । तम् । व॒ल॒गम् । उत्-कि॒रा॒मि॒ । यम् । मे॒ । स॒जा॒तः । यम् । अ॒स॒जा॒तः । नि॒-च॒खा॒न॒ । उत्-कृ॒त्य॒ । आ॒म् । कि॒रा॒मि॒ ।