इ॒षे त्वो॒र्जे त्वा॑ वा॒यव॑ स्थ दे॒वो व॑: सवि॒ता प्रार्प॑यतु॒ श्रेष्ठ॑तमाय॒ कर्म॑ण॒ आप्या॑यध्व मघ्न्या॒ इन्द्रा॑य भा॒गं प्र॒जाव॑तीरनमी॒वा अ॑य॒क्ष्मा मा व॑ स्ते॒न ई॑शत॒ माघश॑ᳪसो ध्रु॒वा अ॒स्मिन् गोप॑तौ स्यात ब॒ह्वीर्यज॑मानस्य प॒शून्पा॑हि
iṣe tvōrje tvā vāyavaḥ stha devo vaḥ savitā prārpayatu śreṣṭhatamāya karmaṇe āpyāyadhvaṃ maghnyā indrāya bhāgaṃ prajāvatīr anamīvā ayakṣmā mā vaḥ stena īśata māghāśaṃso dhruvā asmin gopatāu syāta bahvīr yajamānasya paśūn pāhi
Dir zur Labung, dir zur Kraft. O Vāyus, steht fest. Möge Savitar, der Gott, euch antreiben zum vortrefflichsten Werk. Wachst an, ihr freigebigen Milchkühe, für Indras Anteil—fruchtbar, frei von Krankheit, frei von zehrender Seuche. Kein Dieb soll Macht über euch haben, noch der übelzüngige; fest sollt ihr sein unter dem Hüter der Rinder in dieser Herde. Hüte die vielen Tiere des Opferherrn.
इ॒षे । त्वा । ऊ॒र्जे । त्वा॒ । वा॒यवः । स्थ । दे॒वः । वः॒ । स॒वि॒ता । प्र-अर्प॑यतु । श्रेष्ठ॑तमाय । कर्म॑णे । आ-प्या॑यध्वम् । म॒घ्न्याः । इन्द्रा॑य । भा॒गम् । प्र॒जा-व॑तीः । अ॒न॒मी॒वाः । अ॒य॒क्ष्माः । मा । वः॒ । स्ते॒नः । ई॒श॒त॒ । मा-अघ॑शंसः । ध्रु॒वाः । अ॒स्मिन् । गो-प॑तौ । स्या॒त॒ । ब॒ह्वीः । यज॑मानस्य । प॒शू॒न् । पा॒हि