हनुमता सीतासंवादोपायचिन्ता
Hanuman’s Deliberation on How to Address Sita
इक्ष्वाकूणां वरिष्ठस्य रामस्य विदितात्मनः।।।।शुभानि धर्मयुक्तानि वचनानि समर्पयन्।श्रावयिष्यामि सर्वाणि मधुरां प्रब्रुवन् गिरम्।।।।श्रद्धास्यति यथाहीयं तथा सर्वं समादधे।
ikṣvākūṇāṃ variṣṭhasya rāmasya viditātmanaḥ |
śubhāni dharmayuktāni vacanāni samarpayan |
śrāvayiṣyāmi sarvāṇi madhurāṃ prabruvan giram |
śraddhāsyati yathā hīyaṃ tathā sarvaṃ samādadhe ||
Ich werde ihr die glückverheißenden, dem Dharma gemäßen Worte über Rāma darbringen—den Ersten der Ikṣvāku, den Selbstbeherrschten, den Kenner der Wahrheit—und ich werde sie alles hören lassen, mit süßer Stimme sprechend, damit sie mir vertraue; so werde ich ihr alles übermitteln.
"The moon-faced Sita had never experienced sorrow before. She sees no end to her sorrow and suffering. I will console her.
Speech itself must be dharma-yukta: truthful, auspicious, and appropriately delivered. Hanumān aims to communicate Rāma’s message in a way that is both ethically sound (satya) and emotionally healing.
Having decided to approach Sītā, Hanumān plans how to speak: he will praise and describe Rāma with words aligned to dharma and in a sweet tone so Sītā will trust him.
Vāk-saṃyama and upāya-kauśalya (disciplined, skillful speech): Hanumān combines truth with gentle delivery to build trust.