Mohinī-prashna
The Question about Mohinī
राजोवाच । यत्त्वया व्याहृतं वाक्यं ममेदं गौतमेरितम् । मंदरे पर्वतश्रेष्ठे हरिवासरभोजनम् ॥ १ ॥
rājovāca | yattvayā vyāhṛtaṃ vākyaṃ mamedaṃ gautameritam | maṃdare parvataśreṣṭhe harivāsarabhojanam || 1 ||
Der König sprach: „Die Worte, die du soeben zu mir gesagt hast, wurden von Gautama gelehrt. Sie betreffen das Gelübde (vrata), am heiligen Tag Haris auf dem Mandara, dem vorzüglichsten der Berge, Speise zu sich zu nehmen.“
The King (Rājā)
Vrata: Hari-vāsara (Vishnu’s sacred day observance; likely Ekadashi-related but not explicit in this verse)
Primary Rasa: bhakti
Secondary Rasa: shanta
It frames the topic as an authoritative dharma teaching—linking a sacred place (Mandara) with a sacred time (Harivāsara) and a vrata-related rule (bhojana), emphasizing that devotion to Hari is practiced through disciplined observance.
Bhakti here is not only emotion but regulated practice: honoring Hari’s day with proper conduct around food/fasting, rooted in guru–ṛṣi transmission (Gautama’s instruction) and applied in a tīrtha context.
The verse points to ritual discipline and calendrical sacred timing (vrata-kāla), aligning with Vedāṅga concerns such as Kalpa (ritual procedure) and Jyotiṣa (sacred days/tithis like Ekādaśī) as the background for Harivāsara observance.