Previous Verse
Next Verse

Shloka 28

Samayakaraṇa

Determination of Proper Times / Formalizing the Condition

श्रुत्वा कीर्ति स्मरोपेता मंदरं कनकाचलम् । परित्यज्य सुरान्सर्वान्विश्वंभरपुरोगमान् ॥ २८ ॥

śrutvā kīrti smaropetā maṃdaraṃ kanakācalam | parityajya surānsarvānviśvaṃbharapurogamān || 28 ||

Als sie von der Herrlichkeit (jenes heiligen Ortes) hörte und von Erinnerung erfüllt war, begab sie sich zum Mandara, dem goldenen Berg, und ließ alle Götter zurück, selbst jene, die Viśvambhara anführte.

śrutvāhaving heard
śrutvā:
None (क्रियाविशेषण/पूर्वक्रिया)
TypeVerb
Rootśru (धातु) + ktvā (कृत्)
Formक्त्वान्त अव्ययभाव (gerund/absolutive), पूर्वकालिक क्रिया (having heard)
kīrtifame (Kīrti)
kīrti:
Karta (कर्ता)
TypeNoun
Rootkīrti (प्रातिपदिक)
Formस्त्रीलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन
smara-upetāaccompanied by Smara (love)
smara-upetā:
Karta (कर्ता)
TypeAdjective
Rootsmara (प्रातिपदिक) + upeta (कृत्/प्रातिपदिक)
Formतत्पुरुष-समासः (सह/युक्तार्थ: 'endowed with Smara'); स्त्रीलिङ्ग, प्रथमा, एकवचन; विशेषणम् (to 'kīrti')
mandaramMandara (mountain)
mandaram:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootmandara (प्रातिपदिक)
Formपुल्लिङ्ग, द्वितीया, एकवचन
kanaka-acalamthe golden mountain
kanaka-acalam:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootkanaka (प्रातिपदिक) + acala (प्रातिपदिक)
Formकर्मधारय-समासः ('golden mountain'); पुल्लिङ्ग, द्वितीया, एकवचन; मंदरम् इति विशेषणम्/अप्पोजिशन
parityajyahaving left, abandoning
parityajya:
None (पूर्वक्रिया)
TypeVerb
Rootpari-tyaj (धातु) + lyap (कृत्)
Formल्यप्-प्रत्ययान्त अव्ययभाव (gerund), पूर्वकालिक क्रिया (having abandoned)
surānthe gods
surān:
Karma (कर्म)
TypeNoun
Rootsura (प्रातिपदिक)
Formपुल्लिङ्ग, द्वितीया, बहुवचन
sarvānall
sarvān:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootsarva (प्रातिपदिक)
Formपुल्लिङ्ग, द्वितीया, बहुवचन; विशेषणम् (to 'surān')
viśvaṃbhara-purogamānled by Viśvaṃbhara
viśvaṃbhara-purogamān:
Karma (कर्म)
TypeAdjective
Rootviśvaṃbhara (प्रातिपदिक) + purogama (प्रातिपदिक)
Formतत्पुरुष-समासः (षष्ठी/निर्देश: 'having Viśvaṃbhara in front/led by Viśvaṃbhara'); पुल्लिङ्ग, द्वितीया, बहुवचन; विशेषणम् (to 'surān')

Suta (narrating within the Uttara-Bhaga Tirtha-Mahatmya frame)

Vrata: none

Primary Rasa: adbhuta

Secondary Rasa: bhakti

M
Mandara
V
Vishnu (Viśvambhara)
S
Suras (Devas)

FAQs

It highlights kīrti-śravaṇa (hearing sacred glory) as a catalyst for transformation: remembrance awakens, and the seeker is drawn toward a tirtha (Mandara), even surpassing ordinary celestial attractions.

Bhakti is shown as arising from śravaṇa (hearing) leading to smṛti (constant remembrance), which then impels decisive movement toward Viṣṇu-centered sacred space and practice.

No specific Vedāṅga (like Vyākaraṇa or Jyotiṣa) is taught directly; the practical takeaway is the Narada Purana’s ritual principle that śravaṇa of a tirtha’s māhātmya is itself a preparatory sādhana for pilgrimage and worship.