Shloka 57
“मेरे शरीरमें रक्त देखकर वह अत्यन्त कुपित हो उठेगा और इस अपराधको क्षमा नहीं करेगा एवं राजा विराटको मन्त्री, सेना और वाहनोंसहित यहीं मार डालेगा” ।। वैशम्पायन उवाच ततो राज्ञ: सुतो ज्येष्ठ: प्राविशत् पृथिवीज्जय: । सो5भिवाद्य पितु: पादौ कड़क॑ चाप्युपतिछठत,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर राजा विराटके ज्येष्ठ पुत्र कुमार भूमिंजय (उत्तर) ने भीतर प्रवेश किया और पिताके दोनों चरणोंमें प्रणाम करके कंकको भी मस्तक झुकाया
vaiśampāyana uvāca | tato rājñaḥ sutaḥ jyeṣṭhaḥ prāviśat pṛthivīj-jayaḥ | so 'bhivādya pituḥ pādau kaṅkaṃ cāpy upatiṣṭhat ||
Vaiśampāyana sprach: Da trat der älteste Sohn des Königs, Pṛthivījaya (Uttara), ein. Er verneigte sich vor den Füßen seines Vaters, grüßte auch Kaṅka (Yudhiṣṭhira in Verkleidung) ehrerbietig und blieb dienend zur Seite stehen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharma in social conduct: honoring one’s father and showing due respect to esteemed persons at court. Ethical order is maintained through humility, proper greetings, and attentive service, regardless of a guest’s outward status.
Virāṭa’s eldest son Uttara (Pṛthivījaya) enters the inner court, bows to his father’s feet, and respectfully greets Kaṅka—who is actually Yudhiṣṭhira living incognito during the Pāṇḍavas’ year of concealment—then stands ready to attend.