उत्तरो जयमावेदयति—विराटस्य हर्षः, द्यूतनिषेधः
Uttara’s Victory Report—Virāṭa’s Rejoicing and the Counsel Against Gambling
पुनर्ययुश्व संरब्धा धनंजयजिघांसव: । विस्फारयन्तश्नापानि बलवन्ति दृढानि च,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर दुर्योधन, कर्ण, दुःशासन, विविंशति, पुत्रसहित आचार्य द्रोण और महारथी कृपाचार्य--ये सब योद्धा रोषमें भरकर धनंजयको मार डालनेकी इच्छासे अपने मजबूत और दृढ़ धनुषोंकी टंकार फैलाते हुए उनपर पुनः चढ़ आये
punar yayuś ca saṃrabdhā dhanaṃjayajighāṃsavaḥ | visphārayantaś cāpāni balavanti dṛḍhāni ca ||
Vaiśaṃpāyana sprach: Dann stürmten sie, von Zorn ergriffen und darauf aus, Dhanaṃjaya (Arjuna) zu töten, erneut heran und ließen ihre starken, unnachgiebigen Bögen mit lautem Schnarren widerhallen. Die Szene zeigt, wie Wut und Rachedurst die Krieger zu wiederholten Angriffen treiben und den Strudel der Gewalt auf dem Schlachtfeld enger ziehen.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights how anger and the desire for revenge (jighāṃsā) propel people back into harmful action; it implicitly warns that krodha fuels repeated violence rather than resolution.
The opposing warriors, enraged and determined to kill Arjuna (Dhanaṃjaya), renew their assault, announcing their charge with the loud twang of their powerful bows.