Shloka 27
अथास्य कवचं बाणैनिशितैर्मर्म भेदिभि: । व्यधमन्न च पार्थो5स्य शरीरमवपीडयत्,उसके बाद पार्थने मर्मभेदी तीखे बाणोंद्वारा उनके कवचको भी छिलत्न-भिन्न कर दिया, किंतु उनके शरीरको तनिक भी कष्ट नहीं पहुँचाया
athāsya kavacaṁ bāṇair niśitair marma-bhedibhiḥ | vyadhaman na ca pārtho ’sya śarīram avapīḍayat ||
Vaiśampāyana sprach: Daraufhin traf Pārtha seine Rüstung mit scharfen, lebenspunktdurchdringenden Pfeilen, riss und spaltete sie; doch dem Körper des Mannes fügte er nicht die geringste Verletzung zu. Die Szene betont disziplinierte Kraft im Kampf—Macht, die auf Entwaffnung zielt, nicht auf unnötige Verwundung.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in warfare, strength should be governed by restraint: the warrior’s skill can be used to neutralize an opponent (destroying armour) without indulging in unnecessary bodily harm, reflecting disciplined kṣatriya conduct.
Arjuna (Pārtha) shoots sharp arrows that tear apart the opponent’s armour; however, despite the deadly capability of such arrows, he does not wound the opponent’s body, indicating controlled and precise combat.