Shloka 32
ततो5भिविद्ध: समरावमर्दी प्रबोधित: सिंह इव प्रसुप्त: । गाण्डीवधन्चा ऋषभ: कुरूणा- मजिद्दवागैः कर्णमियाय जिष्णु:,कुरुकुलके श्रेष्ठ पुरुष गाण्डीवधारी अर्जुन समर-भूमिमें शत्रुओंको रौंद डालनेवाले थे। वे सूतपुत्रके बाणोंसे घायल होकर सोये हुए सिंहके समान जाग उठे और विपक्षियोंपर सीधे आघात करनेवाले बाणोंद्वारा कर्णका सामना करनेके लिये आगे बढ़े
tato ’bhividdhaḥ samarāvamardī prabodhitaḥ siṁha iva prasuptaḥ | gāṇḍīvadhanvā ṛṣabhaḥ kurūṇām ajiddhavāgaiḥ karṇam iyāya jiṣṇuḥ ||
Da wurde Arjuna — der Feinde im Kampf zermalmt — von den Pfeilen des Sohns des Wagenlenkers (Karna) getroffen und fuhr empor wie ein Löwe, aus dem Schlaf geweckt. Den Gāṇḍīva tragend, Stier unter den Kurus, schritt der unbesiegte Jishnu vor, um Karṇa zu begegnen, und entsandte geradlinig treibende Geschosse gegen die Gegenseite.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse underscores kṣatriya resolve: even when wounded, a warrior committed to duty does not collapse into fear or resentment but awakens to disciplined action, meeting challenge with steadiness and skill.
Arjuna is hit by Karṇa’s arrows; instead of faltering, he rises like a lion awakened from sleep, takes up the Gāṇḍīva, and advances to confront Karṇa with direct, forceful shafts.