Shloka 7
Omens in the Kuru Host and Droṇa’s Recognition of Arjuna (क्लीबवेषधारी पार्थ-परिज्ञानम्)
तमब्रवीद् राजपुत्री समुपेत्य नरर्षभम् | प्रणयं भावयन्ती सा सखीमध्य इदं वच:,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! विशाल नेत्रोंवाली अपनी सखी राजकुमारी उत्तराकी ओर देखकर अर्जुनने हँसते हुए जब उससे अपने पास आनेका कारण पूछा, तब वह राजपुत्री नरश्रेष्ठ अर्जुनके समीप जा अपना प्रेम प्रकट करती हुई सखियोंके बीचमें इस प्रकार बोली--
tam abravīd rājaputrī samupetya nararṣabham | praṇayaṁ bhāvayantī sā sakhī-madhya idaṁ vacaḥ ||
Vaiśampāyana sprach: Da trat die Prinzessin an den Stier unter den Männern heran und redete zu ihm. Inmitten ihrer Gefährtinnen stehend, sprach sie diese Worte und ließ dabei ihre Zuneigung erkennen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights restrained, socially mindful expression of feeling: the princess approaches respectfully and speaks in the presence of companions, suggesting propriety and measured conduct even when affection is involved.
The narrator states that a princess comes near a celebrated hero and, among her companions, begins to speak—introducing her forthcoming request or statement within the Virāṭa court episode.