Shloka 26
Virāṭa Rescued from Suśarmā; Night Battle and Royal Gratitude (विराटमोक्षणं सुशर्मवधाभिमुखं च)
ततो रथाभ्यां रथिनौ व्यतीयतुरमर्षणौ । शरान् व्यसृजतां शीघ्र॑ं तोयधारा घना इव,क्रोधमें भरे हुए वे दोनों रथी अपना-अपना रथ बढ़ाकर निकट आ गये और शीघ्रतापूर्वक एक दूसरेपर बाणोंकी झड़ी लगाने लगे, मानो दो मेघ जलकी धाराएँ बरसा रहे हों
tato rathābhyāṃ rathinau vyatīyatur amarṣaṇau | śarān vyasṛjatāṃ śīghraṃ toyadhārā ghanā iva ||
Vaiśampāyana sprach: Dann trieben die beiden Wagenkämpfer, wild und jede Kränkung nicht ertragend, ihre Wagen aufeinander zu und begannen sogleich, einander in schneller Folge mit Pfeilsalven zu überschütten, als gössen zwei Regenwolken Wasserströme aus. Die Szene zeigt, wie Zorn, einmal entfacht, Können und Mut in einen Sturm der Gewalt auf dem Schlachtfeld verwandelt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how anger and intolerance (amarṣa) intensify conflict: when warriors are driven by wrath, their abilities manifest as destructive force, likened to a storm. It implicitly cautions that unchecked krodha turns valor into harm.
Two chariot-fighters close in with their chariots and rapidly exchange dense volleys of arrows. The narrator compares the arrow-showers to two rain-clouds pouring down water.