Shloka 9
Virāṭa’s Mobilization to Recover the Cattle (गोधनरक्षणार्थ विराटस्य सैन्यसमायोजनम्)
“मैं समझता हूँ; इसके लिये उपयुक्त अवसर प्राप्त हुआ है। यह हमारे लिये अत्यन्त आवश्यक कार्य है। हम प्रचुर धन-धान्यसे सम्पन्न मत्स्यराष्ट्रपर चढ़ाई करें ।। आददामो<स्य रत्नानि विविधानि वसूनि च । ग्रामान् राष्ट्राणि वा तस्य हरिष्यामो विभागश:,“राजा विराटके यहाँ नाना प्रकारके रत्न और धन हैं। हम वे सब ले लेंगे और उनके गाँव तथा सम्पूर्ण राष्ट्रको जीतकर आपसमें बाँट लेंगे
vaiśampāyana uvāca | “manye; asya kṛte yuktam avasaram prāptam asti | etad asmākaṁ atyantaṁ āvaśyakaṁ kāryam | vayaṁ prabhūta-dhana-dhānya-sampannaṁ matsya-rāṣṭram abhyāyāmaḥ || ādādāmo ’sya ratnāni vividhāni vasūni ca | grāmān rāṣṭrāṇi vā tasya hariṣyāmo vibhāgaśaḥ || rājā virāṭa—iha nānā-vidhāni ratnāni dhanaṁ ca santi | tāni sarvāṇi gṛhītvā tasya grāmān samagraṁ rāṣṭraṁ ca jitvā parasparaṁ vibhajiṣyāmaḥ”
Vaiśampāyana sprach: „Nach meinem Urteil ist der rechte Augenblick dafür gekommen. Es ist für uns eine Aufgabe von dringender Notwendigkeit. Lasst uns gegen das Matsya-Reich ziehen, reich an Getreide und Wohlstand. Wir werden seine mannigfachen Juwelen und Kostbarkeiten an uns nehmen; wir werden seine Dörfer, ja sein ganzes Reich forttragen und die Beute unter uns aufteilen. König Virāṭa besitzt hier überreiche Schätze—nehmen wir alles, erobern wir seine Siedlungen und das ganze Land und teilen wir alles unter uns.“
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethical danger of framing aggression and plunder as “necessary work” and “timely opportunity.” It implicitly contrasts expedient, wealth-driven conquest with dharmic restraint, reminding readers how greed and political calculation can normalize adharma.
The speaker (as narrated by Vaiśampāyana) reports a proposal to attack the prosperous Matsya kingdom ruled by Virāṭa, seize jewels and valuables, and divide the captured villages and territory among the attackers as shares of booty.