Shloka 3
Draupadī’s Grief at Seeing the Heroes in Disguise (द्रौपदी-विषादः / वेष-परिभव-वर्णनम्)
(क्षत्रियैस्तत्र कर्णद्यिर्दृष्टा दुर्योधनेन च । श्वशुराभ्यां च भीष्मेण विदुरेण च धीमता ।। द्रोणेन च महाबाहो कृपेण च परंतप । शत्रुओंको संताप देनेवाले महाबाहु भीम! उस समय वहाँ बैठे हुए कर्ण आदि क्षत्रियोंने, दुर्योधनने, मेरे दोनों ससुर भीष्म और बुद्धिमान् विदुरने तथा द्रोणाचार्य और कृपाचार्यने भी मुझे उस दुरवस्थामें देखा था। साहं श्वशुरयोर्मध्ये भ्रातृमध्ये च पाण्डव ।। केशे गृहीत्वैव सभां नीता जीवति वै त्वयि ।) पाण्डुनन्दन! इस प्रकार तुम्हारे जीते-जी मेरे केश पकड़कर मुझे दोनों श्वशुरों तथा दुर्योधन आदि भ्राताओंके बीच राजसभामें लाया गया। पार्थिवस्य सुता नाम का नु जीवति मादृशी । अनुभूयेदृशं दुःखमन्यत्र द्रौपदी प्रभो,स्वामिन्! मुझ ट्रपदकन्याको छोड़कर दूसरी मेरी-जैसी कौन राजकुमारी होगी, जो ऐसा दुःख भोगकर जी रही हो
vaiśampāyana uvāca |
kṣatriyais tatra karṇādyair dṛṣṭā duryodhanena ca |
śvaśurābhyāṃ ca bhīṣmeṇa vidureṇa ca dhīmatā ||
droṇena ca mahābāho kṛpeṇa ca parantapa |
śatrūṇāṃ santāpa-denaiva mahābāho bhīma! tadāhaṃ śvaśurayor madhye bhrātṛmadhye ca pāṇḍava |
keśe gṛhītvāiva sabhāṃ nītā jīvati vai tvayi |
pārthivasya sutā nāma ka nu jīvati mādṛśī |
anubhūyedṛśaṃ duḥkham anyatra draupadī prabho ||
Vaiśampāyana sprach: Dort, in jener königlichen Versammlung, wurde ich in meiner Erniedrigung gesehen von den Kṣatriyas—Karna und den übrigen—, von Duryodhana, von meinen beiden Ältesten durch Heirat, von Bhīṣma, vom weisen Vidura, und auch von Droṇa und Kṛpa. O Bhīma mit den mächtigen Armen, Bezwinger der Feinde! Während ihr noch lebtet, packten sie mich am Haar und schleppten mich in den Hof, stellten mich zwischen die Ältesten und mitten unter die Brüder. O Herr, welche andere Prinzessin—eine Königstochter—könnte nach solchem Leid weiterleben? Wenn überhaupt, dann keine andere als Draupadī.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights the ethical collapse that occurs when injustice is publicly witnessed yet not stopped: elders and teachers who know dharma become morally implicated by silence, and the victim’s dignity becomes the measure of the court’s righteousness.
Draupadī recalls to Bhīma how, in the Kuru assembly, she was dragged by the hair while he was still alive, and how leading figures—Karna, Duryodhana, Bhīṣma, Vidura, Droṇa, and Kṛpa—saw her humiliation; she laments that no other princess could survive such suffering.