Shloka 99
इदं धन्यमिदं मेध्यमिदं स्वर्ग्यमनुत्तमम् । इदं पुण्यमिदं रम्यं पावन धर्म्यमुत्तमम्,यह गंगा-माहात्म्य धन्य, पवित्र, स्वर्गप्रद और परम उत्तम है। यह पुण्यदायक, रमणीय, पावन, उत्तम, धर्मसंगत और श्रेष्ठ है
idaṃ dhanyam idaṃ medhyam idaṃ svargyam anuttamam | idaṃ puṇyam idaṃ ramyaṃ pāvanaṃ dharmyam uttamam ||
Pulastya sprach: „Diese Überlieferung ist glückverheißend; sie reinigt und verleiht in höchster Weise den Himmel. Sie ist verdienstvoll und erfreulich — sie läutert, steht ganz im Einklang mit dem Dharma und ist von höchster Vollkommenheit.“
पुलस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that hearing or recounting the Gaṅgā’s greatness is itself a dharmic act: it purifies, generates merit, and is praised as a supreme means toward spiritual uplift (including the promise of heaven).
Pulastya, in the course of describing the Gaṅgā’s greatness (Gaṅgā-māhātmya), offers a formal eulogy of the discourse itself, emphasizing its auspiciousness, purity, and alignment with dharma.