Shloka 20
Akṣa-hṛdaya-dāna and Phalāśruti of the Nalopākhyāna (अक्षहृदयदानम् / नलोपाख्यान-फलश्रुतिः)
जित्वा च पुष्करं राजा प्रहसन्निदमब्रवीत् । मम सर्वमिदं राज्यमव्यग्रं हतकण्टकम्,पुष्करको परास्त करके राजा नलने हँसते हुए उससे कहा--“नृपाधम! अब यह शान्त और अकण्टक सारा राज्य मेरे अधिकारमें आ गया। विदर्भकुमारी दमयन्तीकी ओर तू आँख उठाकर देख भी नहीं सकता। मूर्ख! आजसे तू परिवारसहित दमयन्तीका दास हो गया
bṛhadaśva uvāca | jitvā ca puṣkaraṃ rājā prahasann idam abravīt | mama sarvam idaṃ rājyam avyagraṃ hatakaṇṭakam | puṣkarako parāstaḥ kṛtvā rājā nalaṃ haṃsate huye usse kahā— “nṛpādhama! aba yaha śānta aura akaṇṭaka sārā rājya mere adhikāra meṃ ā gayā. vidarbhakumārī damayantī kī ora tū āṅkh uṭhākar dekh bhī nahīṃ saktā. mūrkha! āj se tū parivār-sahit damayantī kā dāsa ho gayā.”
Nachdem König Nala Puṣkara besiegt hatte, sprach er lächelnd: „Dieses ganze Reich ist nun mein—sicher, ungestört und ohne Dornen, das heißt ohne Hindernisse und Widersacher. Du darfst nicht einmal die Augen zu Damayantī erheben, der Prinzessin von Vidarbha. Narr! Von heute an sind du und dein Haus Damayantīs Knechte.“
बृहदश्चव उवाच