Shloka 52
ततो्र्जुनस्त्वरमाणश्षित्रसेनमरिंदम: । सम्प्राप्पय रजनीवृत्तं तदुर्वश्या यथातथम्,तदनन्तर शत्रुदमन पाण्डुकुमार अर्जुन बड़ी उतावलीके साथ चित्रसेनके समीप गये तथा रातमें उर्वशीके साथ जो घटना जिस प्रकार घटित हुई, वह सब उन्होंने उस समय चित्रसेनको ज्यों-की-त्यों कह सुनायी। साथ ही उसके शाप देनेकी बात भी उन्होंने बार-बार दुहरायी
tato 'rjunaḥ tvaramāṇaś citrasenam arindamaḥ | samprāpya rajanīvṛttaṃ tad urvaśyā yathātatham || tad-anantaraṃ śatrudamanaḥ pāṇḍukumāra arjunaḥ tvarayā citrasenasya samīpaṃ gataḥ; rātrau urvaśyā saha yā yathā tathā vṛttāntaṃ sa tasmai yathāvat kathayām āsa; śāpadānaṃ ca punar punar abhyadhāt ||
Da eilte Arjuna, der Bezwinger der Feinde, zu Chitrasena. Als er ihn erreicht hatte, berichtete er getreu und genau, wie es sich zugetragen hatte, von dem nächtlichen Vorfall mit Urvaśī—er verschwieg nichts und betonte wieder und wieder, dass sie zudem einen Fluch ausgesprochen hatte.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights ethical clarity in crisis: Arjuna does not hide or distort events but reports them exactly, seeking appropriate counsel. It points to satya (truthfulness) and responsible response to the consequences of actions and words (here, the curse).
After the night’s incident involving Urvaśī, Arjuna urgently goes to the Gandharva Chitrasena and narrates the entire episode as it happened, repeatedly mentioning that Urvaśī also cursed him.