Shloka 17
धृतराष्ट्र–संजय संवादः
Dhṛtarāṣṭra and Sañjaya on Arjuna’s Indraloka report and the political consequences
तत्र द्वारमनुप्राप्ता द्वारस्थैश्व निवेदिता । अर्जुनस्य नरश्रेष्ठ उर्वशी शुभलोचना,नरश्रेष्ठ जनमेजय! महलके द्वारपर पहुँचकर वह ठहर गयी। उस समय द्वारपालोंने अर्जुनको उसके आगमनकी सूचना दी। तब सुन्दर नेत्रोंवाली उर्वशी रात्रिमें अर्जुनके अत्यन्त मनोहर तथा उज्ज्वल भवनमें उपस्थित हुई। राजन्! अर्जुन सशंक हृदयसे उसके सामने गये
tatra dvāram anuprāptā dvārasthaiś ca niveditā | arjunasya naraśreṣṭha urvaśī śubhalocanā | naraśreṣṭha janamejaya mahālakasya dvāraparaṃ prāpya tiṣṭhatī sma | tadā dvārapālair arjunāya tasyā āgamanam ākhyātam | tataḥ śubhalocanā urvaśī rātrau arjunasya atyanta-manohare ujjvale ca bhavane samupasthitā | rājan arjunaḥ saśaṅka-hṛdayas tasyāḥ samīpam agacchat |
Vaiśampāyana sprach: Als Urvaśī mit den schönen Augen die Schwelle erreicht hatte, meldeten die Torwächter sie Arjuna. O Janamejaya, Bester der Menschen, sie hielt am Eingang des Palastes inne; dann berichteten die Pförtner Arjuna von ihrer Ankunft. Darauf trat Urvaśī in der Nacht in Arjunas überaus anmutige und strahlende Wohnstatt ein. König Arjuna, dessen Herz von banger Ahnung erfüllt war, ging ihr entgegen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse sets up an ethical test: when desire or unexpected intimacy approaches, a dharmic person must respond with awareness and restraint. Arjuna’s apprehension hints at the need to balance courtesy with moral boundaries.
Urvaśī arrives at Arjuna’s residence at night. The gatekeepers announce her, and Arjuna—uneasy and cautious—goes to meet her, foreshadowing a consequential encounter.