Adhyaya 44

Verse 1

#2:8 #:23:.7 () ह २ 7 चतुश्नत्वारिशो< ध्याय: अर्जुनको अस्त्र और संगीतकी शिक्षा वैशम्पायन उवाच ततो देवा: सगन्धर्वा: समादायार्घ्यमुत्तमम्‌ । शक्रस्य मतमाज्ञाय पार्थमानर्चुरञ्जसा

Vaiśampāyana sprach: Daraufhin nahmen die Götter zusammen mit den Gandharvas ein vortreffliches Arghya-Opfer dar; und als sie Śakras (Indras) Absicht erkannt hatten, ehrten sie Pārtha (Arjuna) unverzüglich und in gebührender Weise.

Verse 2

पाद्यमाचमनीयं च प्रतिग्राह्म नृपात्मजम्‌ । प्रवेशयामासुरथो पुरन्दरनिवेशनम्‌,राजकुमार अर्जुनको पाद्य, (अर्घ्य)) आचमनीय आदि उपचार अर्पित करके देवताओं ने उन्हें इन्द्रभवनमें पहुँचा दिया

Vaiśampāyana sprach: Nachdem die üblichen Darbringungen—Wasser zum Füßewaschen (pādya) und Wasser zum rituellen Schlürfen (ācamanīya)—entgegengenommen worden waren, geleiteten die Götter den Königssohn in Purandaras (Indras) himmlische Wohnstatt.

Verse 3

एवं सम्पूजितो जिष्णुरुवास भवने पितु: । उपशि क्षन्‌ महास्त्राणि ससंहाराणि पाण्डव:

So geehrt von der Versammlung der Götter, nahm Arjuna—der Pāṇḍava, genannt Jiṣṇu—Wohnsitz im Hause seines Vaters. Dort erlernte er eifrig die großen himmlischen Waffen, samt den Methoden, sie zurückzurufen und zu zügeln.

Verse 4

शक्रस्य हस्ताद्‌ दयितं वज्रमस्त्रं च दुः:सहम्‌ । अशनीक्ष महानादा मेघबहिणलक्षणा:

Vaiśaṃpāyana sprach: Aus Śakras (Indras) eigener Hand empfing er den geliebten Vajra, eine unwiderstehliche Waffe, und jene Blitze von mächtigem Dröhnen, deren Entladung Sturmwolken am Himmel zusammenballt und die Pfauen zum Tanz bringt.

Verse 5

गृहीतास्त्रस्तु कौन्तेयो भ्रातृून्‌ सस्मार पाण्डव: । पुरन्दरनियोगाच्च पञठ्चाब्दानवसत्‌ सुखी

Nachdem der Sohn Kuntīs—Arjuna, der Pāṇḍava—die himmlischen Waffen gemeistert hatte, gedachte er seiner Brüder. Doch auf Purandaras (Indras) besondere Bitte und auf seinen Befehl blieb er dort zufrieden fünf Jahre lang, nach menschlicher Zeitrechnung.

Verse 6

तत: शक्रो<ब्रवीत्‌ पार्थ कृतास्त्रं काल आगते । नृत्यं गीत॑ च कौन्तेय चित्रसेनादवाप्रुहि

Da sprach Śakra (Indra) zu Pārtha: «Wenn die rechte Zeit gekommen ist und du die Schulung in den göttlichen Waffen vollendet hast, o Sohn der Kuntī, so lerne Tanz und Gesang von Citraseṇa.»

Verse 7

वादित्रं देवविहितं नूलोके यन्न विद्यते । तदर्जयस्व कौन्तेय श्रेयो वै ते भविष्यति

Vaiśampāyana sprach: «O Sohn der Kuntī, erwirb jene göttliche Kunst der Instrumentalmusik, die von den Göttern verordnet ist und in der Menschenwelt noch nicht bekannt. Wenn du sie meisterst, wird dir wahrlich Heil und höheres Wohl zuteil.»

Verse 8

सखायं प्रददौ चास्य चित्रसेनं पुरन्दर: । स तेन सह संगम्य रेमे पार्थो निरामय:

Vaiśampāyana sprach: Indra (Purandara) bestimmte seinen eigenen Freund Citraseṇa zum Gefährten und Führer Arjunas. Als Pārtha ihm begegnete und bei ihm blieb, lebte er froh, frei von Kummer und Leiden.

Verse 9

गीतवादित्रनृत्यानि भूय एवादिदेश ह । तथापि नालभच्छर्म तपस्वी द्यूतकारितम्‌

Vaiśampāyana sprach: Chitrasena unterwies ihn immer wieder in Gesang, Instrumentenspiel und Tanz; doch der Asket Arjuna fand keinerlei Frieden, denn die Demütigung durch das Würfelspiel brannte noch in seinem Gedächtnis.

Verse 10

दुःशासनवधामर्षी शकुने: सौबलस्य च । ततस्तेनातुलां प्रीतिमुपागम्य क्वचित्‌ क्वचित्‌ । गान्धर्वमतुल नृत्यं वादित्रं चोपलब्धवान्‌

Vaiśampāyana sprach: Er brannte vor grimmigem Zorn bei dem Gedanken, Duḥśāsana und Śakuni, den Sohn Subalas, zu töten. Doch zuweilen gewann er durch den Umgang mit Citraseṇa eine unvergleichliche Freude; und durch diese Gemeinschaft erlangte er die vollkommene Meisterschaft in den erlesenen Gandharva-Künsten — Gesang, Tanz und Instrumentalmusik.

Verse 11

स शिक्षितो नृत्यगुणाननेकान्‌ वादित्रगीतार्थगुणांश्व॒ सर्वान्‌ । न शर्म लेभे परवीरहन्ता भ्रातृन्‌ स्मरन्‌ मातरं चैव कुन्तीम्‌

Vaiśampāyana sprach: Arjuna—der Bezwinger feindlicher Helden—wurde in vielen Künsten des Tanzes unterwiesen und beherrschte alle Feinheiten von Instrumentalmusik und Gesang. Doch fand er keinen Frieden; im Gedenken an seine Brüder und an seine Mutter Kuntī konnte sein Herz nicht zur Ruhe kommen.

Verse 44

इति श्रीमहाभारते वनपर्वणि इन्द्रलोकाभिगमनपर्वणि चतुश्नत्वारिंशोडध्याय: ।।

So endet im Śrī Mahābhārata, innerhalb des Vana Parva, im Abschnitt über die Reise in Indras Welt, das vierundvierzigste Kapitel. Hier schließt das Kapitel, das mit Arjunas Schulung in den himmlischen Waffen verbunden ist—ein Übergang von der disziplinierten Aneignung von Macht zu ihrem rechten, dem Dharma gemäßen Gebrauch.