Shloka 35
Lokapāla-samāgamaḥ—Arjuna Receives Astras from the World-Guardians
Book 3, Chapter 42
ददर्श स्वेषु धिष्ण्येषु दीप्तिमन्त: स्वयार्चिषा । तत्र राजर्षय: सिद्धा वीराश्व निहता युधि,वहाँ स्वर्गके निवासी अपने पुण्यकर्मोसे प्राप्त हुई अपनी ही प्रभासे प्रकाशित होते हैं। यहाँ प्रकाशमान तारोंके रूपमें जो दूर होनेके कारण दीपककी भाँति छोटे और बड़े प्रकाशपुंज दिखायी देते हैं, उन सभी प्रकाशमान स्वरूपोंको पाण्डुनन्दन अर्जुनने देखा। जो अपने-अपने अधिष्ठानोंमें अपनी ही ज्योतिसे देदीप्यमान हो रहे थे। उन लोकोंमें वे सिद्ध राजर्षि वीर निवास करते थे, जो युद्धमें प्राण देकर वहाँ पहुँचे थे
vaiśampāyana uvāca | dadarśa sveṣu dhiṣṇyeṣu dīptimantaḥ svayārcīṣā | tatra rājarṣayaḥ siddhā vīrāś ca nihatā yudhi ||
Vaiśampāyana sprach: Er sah sie in ihren eigenen himmlischen Stätten, strahlend im angeborenen Glanz ihres eigenen Feuers. Dort wohnten vollendete Königsseher, und auch heldenhafte Krieger, die im Kampf gefallen waren und jene Welten erreicht hatten—ein jeder in seinem zugewiesenen Bereich, selbstleuchtend durch das Verdienst seiner Taten.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse links posthumous destiny to one’s karma and dharma: beings shine in their appointed celestial stations through the merit they have earned, and heroic death in righteous battle is presented as a path by which warriors may attain exalted worlds.
The narrator describes a visionary sight: radiant inhabitants of higher realms are seen dwelling in their own ‘stations,’ including perfected royal seers and warriors who died in battle and now reside there, each appearing self-luminous.