Shloka 27
दासस््यामि विबुधश्रेष्ठ कुण्डले वर्म चोत्तमम् । न मे कीर्ति: प्रणश्येत त्रिषु लोकेषु विश्रुता,आकाशमें विचरनेवालोंमें उत्तम सूर्यदेव! यदि पाण्डवोंके हितके लिये ब्राह्मणके छठद्मवेशमें अपनेको छिपाकर साक्षात् इन्द्रदेव मेरे पास भिक्षा माँगने आ रहे हैं तो देवेश्वर! मैं उन्हें दोनों कुण्डल और उत्तम कवच अवश्य दे दूँगा, जिससे तीनों लोकोंमें विख्यात हुई मेरी कीर्ति नष्ट न होने पाये
dāsyāmi vibudhaśreṣṭha kuṇḍale varma cottamam | na me kīrtiḥ praṇaśyet triṣu lokeṣu viśrutā ||
Karna sprach: „O Bester unter den Göttern, ich werde die Ohrringe und den vortrefflichsten Panzer geben. Möge mein Ruhm, der in den drei Welten berühmt ist, nicht zugrunde gehen.“
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethic of dāna and personal honor: Karna resolves to give even what protects his life, valuing steadfast generosity and the preservation of kīrti (renown) as a moral commitment.
Karna declares to a divine addressee that he will donate his famed earrings and superior armor, insisting that his celebrated reputation across the three worlds must not be tarnished—an utterance situated in the broader episode where a god seeks these gifts through a ruse.