Shloka 483
अपनीतं त्वया दुःखमिदं सत्यपराक्रम | श्रीरामचन्द्रजीको जनकनन्दिनी सीताके साथ विराजमान देख इन्द्रसारथि मातलिको बड़ी प्रसन्नता हुई। उसने सब सुहृदोंके बीचमें इस प्रकार कहा--'सत्यपराक्रमी श्रीराम! आपने देवता, गन्धर्व, यक्ष, मनुष्य, असुर और नाग--इन सबका दु:ख दूर कर दिया है
apanītaṁ tvayā duḥkham idaṁ satyaparākrama | śrīrāmacandraṁ janakanandinī-sītayā saha virājamānaṁ dṛṣṭvā indrasārathiḥ mātaliḥ mahāprasannaḥ abhavat | sa sarvasu hṛtsu madhye evaṁ uvāca— “satyaparākrama śrīrāma! tvayā devāḥ gandharvāḥ yakṣāḥ manuṣyāḥ asurāḥ nāgāś ca—eteṣāṁ sarveṣāṁ duḥkhaṁ apākṛtam” ||
Mārkaṇḍeya sprach: „O Rāma von unfehlbarer Tapferkeit, durch dich ist dieses Leid hinweggenommen.“ Als Mātali, Indras Wagenlenker, Śrī Rāmacandra in strahlender Pracht zusammen mit Sītā, der Tochter Janakas, thronen sah, erfüllte ihn große Freude. Inmitten aller Wohlgesinnten sprach er: „O Rāma, der du in der Wahrheit feststehst und an Kraft der Taten mächtig bist! Durch dich ist die Bedrängnis aller—Götter, Gandharvas, Yakṣas, Menschen, Asuras und Nāgas—vertrieben worden.“
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage upholds dharma through truth-grounded valor: an ideal ruler-hero removes suffering not only for his own people but for all orders of beings, suggesting that righteous action restores harmony across the cosmos.
Markandeya narrates a scene where Matali, Indra’s charioteer, joyfully beholds Rama seated with Sita and publicly praises Rama among the gathered well-wishers, declaring that Rama has dispelled the distress of many classes of beings.