Shloka 45
रामकीर्त्या सम॑ पुत्र जीवितं ते भविष्यति । महासौभाग्यवती सीताने भी हनुमानूजीको यह वर दिया--(पुत्र! जबतक इस धरातलपर भगवान् श्रीरामकी कीर्ति बनी रहेगी, तबतक तुम्हारा जीवन स्थिर रहेगा ।। ४४ *॥ दिव्यास्त्वामुपभोगाश्च मत्प्रसादकृता: सदा
rāmakīrtyā sama putra jīvitaṁ te bhaviṣyati | mahāsaubhāgyavatī sītā te bhī hanūmānūjīko yaha vara dadā—(putra! yāvat asyāṁ dharātale bhagavān śrīrāmasya kīrtir bhaviṣyati, tāvat tava jīvitaṁ sthiraṁ bhaviṣyati || 44* || divyās tvām upabhogāś ca matprasādakṛtāḥ sadā
Mārkaṇḍeya sprach: „O Sohn, dein Leben wird währen im Maße von Rāmas Ruhm. Solange die Herrlichkeit des Herrn Śrī Rāma auf dieser Erde fortbesteht, so lange wird dein Leben sicher und standhaft bleiben.“ So verlieh Sītā — berühmt ob ihres großen glückverheißenden Geschicks — Hanumān diesen Segen. (Und weiter:) „Mögen dir göttliche Genüsse und Gaben, durch meine Gunst gewährt, stets zuteilwerden.“
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse links longevity and protection to alignment with dharma and devotion: Hanumān’s life is secured as long as Rāma’s righteous fame endures on earth, implying that service to virtue and the divine leaves an enduring, protective moral legacy.
Mārkaṇḍeya recounts a Ramāyaṇa-related episode within the Mahābhārata: Sītā grants Hanumān a boon that his life will remain stable for as long as Rāma’s glory persists in the world, and she adds the promise of continual divine enjoyments bestowed by her grace.