Shloka 9
Adhyāya 290: Kuntī’s Mantra-Parīkṣā and the Appearance of Sūrya (कुन्ती–सूर्यसंवादः)
ततो विश्राव्य विस्पष्टं नाम राक्षसपुड्रव: । आह्वियामास समरे लक्ष्मणं शुभलक्षणम्,तत्पश्चात् उस राक्षसराजने स्पष्टरूपसे अपने नामकी घोषणा करके शुभलक्षण लक्ष्मणको युद्धके लिये ललकारा
tato viśrāvya vispaṣṭaṁ nāma rākṣasapuṅgavaḥ | āhviyāmāsa samare lakṣmaṇaṁ śubhalakṣaṇam ||
Daraufhin rief der Vornehmste unter den Rākṣasas, nachdem er seinen Namen laut und deutlich verkündet hatte, Lakṣmaṇa—den von glückverheißenden Zeichen Gezeichneten—zum Kampf heraus.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethic of open confrontation in battle: a warrior publicly declares himself and issues a direct challenge, emphasizing courage, accountability, and adherence to a recognized code of combat.
Mārkaṇḍeya narrates that a chief rākṣasa loudly announces his name and then calls Lakṣmaṇa—described as bearing auspicious marks—into a battle encounter.