Shloka 1736
Adhyāya 290: Kuntī’s Mantra-Parīkṣā and the Appearance of Sūrya (कुन्ती–सूर्यसंवादः)
ससर्जुन्द्रजित: क्रोधाच्छालस्कन्धं तथाड्रद: । बलवान् वालिनन्दन अंगदने इन्द्रजितके उस गदाप्रहारकी कोई परवा न करके ऊपर क्रोधपूर्वक साखूका तना उठाकर दे मारा
sasarjendrajitaḥ krodhāc chālaskandhaṃ tathā dradaḥ | balavān vālinandana aṅgadaḥ na indrajitke usa gadāprahārakī koī parvā na karke ūpar krodhapūrvak sākhūkā tanā uṭhākar de mārā |
Mārkaṇḍeya sprach: Von Zorn entbrannt schleuderte Indrajit einen massigen Stamm der Śāla. Doch der mächtige Aṅgada, Vālis Sohn, achtete jenen Keulenschlag nicht, hob in Grimm einen Stamm der Sākhū empor und schlug zurück. Die Szene rühmt die Entschlossenheit des Kriegers und mahnt zugleich vor der Gefahr des Zorns, der im Kampf die Gewalt nur weiter steigert.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The passage highlights steadfastness under attack and also warns implicitly that anger (krodha) fuels retaliation and intensifies conflict; strength without self-control can turn battle into unchecked escalation.
Indrajit, in anger, throws a heavy śāla-tree trunk. Aṅgada, the powerful son of Vāli, ignores the mace-blow and retaliates by lifting a sākhū trunk and striking Indrajit.