Shloka 102
Duryodhana’s Śaraṇāgati and the Pāṇḍavas’ Resolve
Gandharva Encounter
तमांसीव यथा सूर्यो वृक्षानग्निर्घनान् खग: । तथा स्कन्दो5जयच्छत्रून् स्वेन वीर्येण कीर्तिमान्,जैसे सूर्य अन्धकार मिटा देते हैं, आग वृक्षोंको जला डालती है और आकाशचारी वायु बादलोंको छिजन्न-भिन्न कर देती है, वैसे ही कीर्तिशाली कुमार कार्तिकेयने अपने पराक्रमद्वारा समस्त शत्रुओंको नष्ट करके उनपर विजय पायी
tamāṃsīva yathā sūryo vṛkṣān agnir ghanān khagaḥ | tathā skando 'jayac chatrūn svena vīryeṇa kīrtimān ||
Mārkaṇḍeya sprach: „Wie die Sonne die Finsternis vertreibt, wie das Feuer die Bäume verzehrt und wie der Wind, der durch den Himmel fährt, die Wolken zerreißt, so vernichtete auch der ruhmreiche Skanda durch seine eigene Tapferkeit die Feinde und errang den Sieg über sie.“
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse praises decisive, righteous strength: when heroic power is aligned with purpose, it removes opposition as naturally and irresistibly as sun dispels darkness or fire consumes dry wood—an image of restoring order through effective action.
Mārkaṇḍeya describes Skanda’s triumph in battle, using a chain of similes (sun–darkness, fire–trees, wind–clouds) to convey the speed and completeness with which Skanda defeats his enemies by his own valor.