Shloka 51
चित्रसेनगन्धर्वैः कौरवसंनिपातः
Citrasena and the Kaurava engagement
उसीको ब्राह्मणलोग पष्ठछी, लक्ष्मी, आशा, सुखप्रदा, सिनीवाली, कुहू, सदवृत्ति तथा अपराजिता कहते हैं ।। यदा स्कन्द: पतिर्लब्ध: शाश्वतो देवसेनया । तदा तमाश्रयल्लक्ष्मी: स्वयं देवी शरीरिणी,जब देवसेनाने स्कन्दको अपने सनातन पतिके रूपमें प्राप्त कर लिया, तब (शोभास्वरूपा) लक्ष्मीदेवीने स्वयं मूर्तिमती होकर उनका आश्रय लिया
yadā skandaḥ patir labdhaḥ śāśvato devasenayā | tadā tam āśrayal lakṣmīḥ svayaṃ devī śarīriṇī ||
Mārkaṇḍeya sprach: „Als Devasenā Skanda als ihren ewigen Gemahl gewann, da nahm Lakṣmī—die Göttin selbst, leibhaftig—bei ihm Zuflucht. Im Rahmen der Erzählung bekräftigt dies, dass göttliches Glück und Glanz von selbst dort wohnen, wo rechtmäßige Vereinigung, Standhaftigkeit und die verordnete Ordnung begründet sind.“
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Prosperity and auspicious splendor (Lakṣmī) are portrayed as naturally aligning with rightful, stable, and divinely sanctioned order—here symbolized by Devasenā’s attainment of Skanda as her eternal husband.
Mārkaṇḍeya narrates that once Devasenā gains Skanda as her everlasting spouse, Lakṣmī herself, in embodied form, comes to dwell with (take refuge in) him—marking the union as fully auspicious and divinely endorsed.