Shloka 2
Book 3, Āraṇyaka-parva — Adhyāya 19: Pradyumna’s Reproach of Withdrawal and the Ethics of Kṣātra Reputation
न मे भयं रौक्मिणेय संग्रामे यच्छतो हयान् । युद्धज्ञो5स्मि च वृष्णीनां नात्र किंचिदतोडन्यथा,'रुक्मिणीनन्दन! संग्रामभूमिमें घोड़ोंकी बागडोर सँभालते हुए मुझे तनिक भी भय नहीं होता। मैं वृष्णिवंशियोंके युद्धधर्मको भी जानता हूँ। आपने जो कुछ कहा है, उसमें कुछ भी अन्यथा नहीं है
na me bhayaṁ raukmiṇeya saṅgrāme yacchato hayān | yuddhajño 'smi ca vṛṣṇīnāṁ nātra kiñcid ato 'nyathā, rukmiṇīnandana |
Vāyu sagte: „O Sohn Rukmiṇīs, im Kampf, während ich die Zügel halte und die Pferde lenke, kenne ich keinerlei Furcht. Ich bin kundig in Kriegskunst und Kriegergesetz der Vṛṣṇis; daher ist an deinen Worten nichts unrichtig.“
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Competence grounded in dharma removes fear: one who knows the proper conduct and skills of warfare can act steadily, and wise counsel should be acknowledged as correct when it aligns with truth and duty.
Vāyudeva addresses Kṛṣṇa (called Raukmiṇeya/Rukmiṇīnandana), declaring that he is unafraid while handling the horses in battle and affirming that Kṛṣṇa’s statement is accurate, since Vāyu knows the Vṛṣṇis’ martial tradition.