Shloka 9
कामीकवन-समागमः
Kāmyaka Forest Meeting: Kṛṣṇa’s Visit; Mārkaṇḍeya and Nārada Arrive
निगृहौनं महाबाहुं ततः स भुजगस्तदा विमुच्यास्य भुजी पीनाविदं वचनमब्रवीत्,तब इस प्रकार महाबाहु भीमसेनको अपने वशमें करके उस भुजंगमने उनकी दोनों मोटी-मोटी भुजाओंको छोड़ दिया और इस प्रकार कहा--
nigṛhya enaṃ mahābāhuṃ tataḥ sa bhujagas tadā vimucyāsya bhujau pīnau idaṃ vacanam abravīt
Vaiśampāyana sprach: Nachdem die Schlange den mächtigarmigen Bhīmasena bezwungen hatte, ließ sie seine beiden dicken, kraftvollen Arme frei und sprach diese Worte. Die Szene macht deutlich, dass überwältigende Gewalt gezügelt werden kann—nicht nur, um zu verletzen, sondern um den Augenblick für Rat und sittliche Unterweisung zu eröffnen.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights restraint as a mark of higher power: the serpent subdues Bhīma but then releases him in order to speak, suggesting that strength is ethically meaningful when governed by self-control and used to open space for instruction rather than mere domination.
Vaiśampāyana narrates that a serpent has overpowered Bhīma, then lets go of Bhīma’s arms and begins to address him—signaling a shift from physical confrontation to dialogue and counsel.