Shloka 14
हिरण्यपुरवर्णन–रौद्रास्त्रप्रयोगः
Hiraṇyapura Described and the Deployment of the Raudra Weapon
ततो निवातकवचा: सर्व एव स्वलंकृता: । दंशिता विविधैस्त्राणैविचित्रायुधपाणय:,भारत! तदनन्तर निवातकवचनामक सभी दैत्य आभूषणोंसे विभूषित हो भाँति- भाँतिके कवच धारण किये, हाथोंमें विचित्र आयुध लिये, लोहेके बने हुए बड़े-बड़े शूल, गदा, मुसल, पट्टिश, करवाल, रथ-चक्र, शतघ्नी (तोप), भुशुण्डि (बंदूक) तथा रत्नजटित विचित्र खड़ग आदि लेकर सहस्रोंकी संख्यामें नगरसे बाहर आये
tato nivātakavacāḥ sarva eva svalankṛtāḥ | daṃśitā vividhaiḥ trāṇaiḥ vicitrāyudhapāṇayaḥ, bhārata |
Arjuna sprach: „Daraufhin traten alle Dämonen der Nivātakavaca hervor, reich geschmückt, mit mannigfachen Rüstungen gegürtet und mit verschiedenartigen Waffen in den Händen.“
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how outward splendour—ornaments, armour, and an array of weapons—can be used to project power and intimidate. Ethically, it points to the need for inner steadiness and clear judgment: a warrior must not be swayed by display but respond according to duty and right discernment.
Arjuna describes the Nivātakavaca demons assembling in full martial array. They are ornamented, armoured, and armed with varied weapons, indicating that a major confrontation is imminent and that the opponents are organized and ready for battle.