Shloka 29
ते जवेन महावेगा: प्लवमाना विहायसा । गन्धमादनमाजम्मु: प्रकर्षन्त इवाम्बरम्,वे महान् वेगशाली यक्ष आकाशमें उड़ते हुए गन्धमादन पर्वतपर आये, मानो समूचे आकाशमण्डल-को खींचे ले रहे हों
te javena mahāvegāḥ plavamānā vihāyasā | gandhamādanam ājagmuḥ prakarṣanta ivāmbaram ||
Vaiśampāyana sprach: Von Geschwindigkeit und gewaltigem Schwung getrieben, jagten sie durch den Himmel und erreichten den Berg Gandhamādana, als zögen sie das Himmelsgewölbe selbst hinter sich her. Das Bild betont eine unwiderstehliche Kraft in Bewegung — eine Macht, die, ungezügelt, die Welt überwältigen kann, durch die sie zieht — und ruft damit stillschweigend nach Zügelung und rechtem Zweck (dharma), der die Stärke lenkt.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses a vivid simile—moving so forcefully that it seems the sky itself is being dragged—to highlight the magnitude of power. Implicitly, it points to a dharmic ethic: great strength and speed should be guided by right intention and self-control, otherwise they become overwhelming and disruptive.
Vaiśampāyana narrates that the beings in question, moving with tremendous speed, fly through the sky and arrive at Mount Gandhamādana. Their motion is described as so intense that it appears they are pulling the whole firmament along.