Shloka 25
अर्जुनागमनम्
Arjuna’s Arrival and Reunion on the Sacred Mountain
ततः शैलोत्तमस्याग्रं चित्रमाल्यधरं शिवम् | व्यपेतभयसम्मोहा: पश्यन्तु सुहृदस्तव,“तत्पश्चात् विचित्र मालाधारी एवं शिवस्वरूप इस उत्तम शैल-शिखरको तुम्हारे सब सुहृद् भय और मोहसे रहित होकर देखें। भीम! दीर्धकालसे मैं अपने मनमें यही सोच ही रही हूँ। मैं तुम्हारे बाहुबलसे सुरक्षित हो इस शैल-शिखरका दर्शन करना चाहती हूँ!
tataḥ śailottamasyāgraṃ citramālyadharaṃ śivam | vyapetabhaya-sammoḥāḥ paśyantu suhṛdas tava ||
Dann (sprach sie): „Mögen deine wohlgesinnten Gefährten, frei von Furcht und Verblendung, den Gipfel dieses vortrefflichen Berges schauen—heilvoll und schön, als wäre er mit bunten Blumengirlanden geschmückt.“ Die Zeile zeichnet den Berggipfel als heilige, das Herz festigende Schau: Unter dem Schutz eines verlässlichen Hüters kann man sich dem Erhabenen und Heiligen nähern, ohne von Schrecken oder Trug erschüttert zu werden.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Approaching what is sacred or lofty should be done with inner steadiness: fear (bhaya) and delusion (sammoha) must be set aside. The verse also implies the ethical value of protective companionship—under the shelter of trusted strength and goodwill, one can pursue higher aims without being overwhelmed.
Vaiśampāyana reports a request that the companions (suhṛdaḥ) be allowed to behold an excellent mountain’s summit, described as auspicious and beautifully adorned. The emphasis is on seeing it with minds cleared of fear and confusion, suggesting a moment of reverent viewing in a wilderness/pilgrimage setting.