Shloka 14
भरद्वाजपुत्रवधः
The Slaying of Bharadvāja’s Son and the Sage’s Lament
पुत्रशोकमनुप्राप्त एष रैभ्यस्य कर्मणा । त्यक्ष्यामि त्वामृते पुत्र प्राणानिष्टतमान् भुवि,बेटा! आज रैभ्यके इस कठोर कर्मसे मुझे पुत्रशोक प्राप्त हुआ है। तुम्हारे बिना मैं इस पृथ्वीपर अपने परम प्रिय प्राणोंका भी परित्याग कर दूँगा
putraśokam anuprāpta eṣa raibhyasya karmaṇā | tyakṣyāmi tvām ṛte putra prāṇān iṣṭatamān bhuvi ||
Bharadvāja sprach: „Durch Raibhyas Tat ist dieser Schmerz um meinen Sohn über mich gekommen. O Sohn, ohne dich werde ich selbst meinen Lebensatem aufgeben—das Liebste, das ich in dieser Welt besitze.“
भरद्वाज उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds how another’s harmful action can precipitate profound suffering, and it portrays the depth of parental attachment—suggesting an ethical warning about deeds (karma) that cause irreversible grief.
Bharadvāja laments that, due to Raibhya’s act, he has been struck by grief over his son; he declares that life itself feels unbearable without the son.