Shloka 58
Bhāgīratha’s Tapas and the Petition to Gaṅgā (गङ्गावतरण-प्रसङ्गः)
यज्ञ: समाप्यतां तात सगरस्य महात्मन: । अंशुमानेवमुक्तस्तु कपिलेन महात्मना,“तात! महात्मा सगरका यज्ञ पूर्ण करो।” महात्मा कपिलके ऐसा कहनेपर अंशुमान् उस अश्वको लेकर महामना सगरके यज्ञमण्डपमें आये और उनके चरणोंमें प्रणाम करके उनसे सब समाचार निवेदन किया। सगरने भी स्नेहसे अंशुमान्का मस्तक सूँघा। अंशुमानने सगर- पुत्रोंका विनाश जैसा देखा और सुना था, वह सब बताया, साथ ही यह भी कहा कि *यज्ञिय अश्व यज्ञममण्डपमें आ गया है।” यह सुनकर राजा सगरने पुत्रोंके मरनेका दुःख त्याग दिया
yajñaḥ samāpyatāṃ tāta sagarasya mahātmanaḥ | aṃśumān evam uktaḥ tu kapilena mahātmanā ||
Der große Weise Kapila sprach zu Aṃśumān: „Mein Kind, das Opfer des edlen Königs Sagara soll zur Vollendung gebracht werden.“ So vom ehrwürdigen Kapila unterwiesen, nahm Aṃśumān das geweihte Opfertier—das Opferross—und kehrte in Sagaras Opferbezirk zurück. Er verneigte sich zu den Füßen des Königs und berichtete alles, was geschehen war: wie Sagaras Söhne umgekommen waren und wie das konsekrierte Ross wiedergefunden und zum yajña zurückgebracht worden sei. Da roch König Sagara in liebevoller Geste an Aṃśumāns Scheitel; und er legte den Schmerz um seine Söhne beiseite, um die heilige Pflicht zu erfüllen und das Opfer zu Ende zu führen.
सगर उवाच
Educational Q&A
Even amid personal loss, one should uphold dharma: Aṃśumān follows the sage’s instruction and restores the consecrated horse, and Sagara restrains grief to complete the royal rite, prioritizing duty, order, and the integrity of the yajña.
Kapila tells Aṃśumān to have Sagara’s sacrifice completed. Aṃśumān retrieves the sacrificial horse, returns to the yajña enclosure, reports the fate of Sagara’s sons and the recovery of the horse, and Sagara, hearing this, sets aside his sorrow and proceeds with the completion of the sacrifice.