Udyoga Parva Adhyāya 92: Kṛṣṇasya sabhāpraveśaḥ
Krishna’s Entry into the Royal Assembly
आपने मुझसे जो कुछ कहा है, वही सत्य, समयोचित और युक्तिसंगत है। तथापि विदुरजी! यहाँ मेरे आनेका जो कारण है, उसे सावधान होकर सुनिये ।। दौरात्म्यं धार्तराष्ट्रस्य क्षत्रियाणां च वैरताम् । सर्वमेतदहं जानन क्षत्त: प्राप्तोडद्य कौरवान्,विदुरजी! मैं धृतराष्ट्रपुत्र दुर्योधनकी दुष्टता और क्षत्रिय योद्धाओंके वैरभाव--इन सब बातोंको जानकर ही आज कौरवोंके पास आया हूँ
vaiśaṃpāyana uvāca |
daurātmyaṃ dhārtarāṣṭrasya kṣatriyāṇāṃ ca vairatām |
sarvam etad ahaṃ jñānan kṣattaḥ prāpto 'dya kauravān ||
Vaiśampāyana sprach: „Alles, was du mir gesagt hast, ist wahr, zur rechten Zeit und wohlbegründet. Dennoch, Vidura, höre mit wacher Aufmerksamkeit den Grund meines Kommens hierher. Vidura, im vollen Wissen um die Bosheit des Sohnes Dhṛtarāṣṭras (Duryodhana) und um die Feindschaft, die unter den kṣatriyischen Kriegern entbrannt ist, bin ich heute dennoch zu den Kauravas gekommen.“
(वैशग्पायन उवाच
Even when one clearly foresees wrongdoing and rising hostility, one may still be bound by duty to engage—arriving with awareness, caution, and a purposeful intent (often to counsel, restrain, or seek a rightful resolution).
The narrator reports a speaker addressing Vidura: he acknowledges Duryodhana’s depravity and the Kṣatriyas’ mutual enmity, yet states he has come to the Kauravas anyway and asks Vidura to listen carefully to the reason for his arrival.