Shloka 100
Kṛṣṇa at Duryodhana’s House: Refusal of Hospitality and Departure to Vidura (कृष्णस्य धार्तराष्ट्रनिवेशनगमनम्)
एवमाश्वासिता कुन्ती प्रत्युवाच जनार्दनम् | पुत्रादेभिरभिध्वस्ता निगृह्माबुद्धिजं तम:,इस प्रकार आश्वासन पाकर पुत्रों आदिसे दूर पड़ी हुई कुन्तीदेवीने अज्ञानजनित मोहका निरोध करके भगवान् जनार्दनसे कहा
evam āśvāsitā kuntī pratyuvāca janārdanam | putrādibhir abhidhvastā nigṛhya buddhijaṁ tamaḥ |
So getröstet erwiderte Kuntī dem Janārdana. Von ihren Söhnen und den übrigen getrennt, bezwang sie die Finsternis, die aus verwirrtem Verstehen geboren war, und sprach dann—sich inmitten der Not mit Klarheit und Entschlossenheit sammelnd.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in separation and sorrow, one should restrain the ‘darkness’ of ignorance and regain steadiness of mind before speaking or deciding—an ethical emphasis on self-mastery and clear discernment (buddhi) in crisis.
After being consoled, Kuntī—distressed and apart from her sons—collects herself by checking delusion and then replies to Kṛṣṇa (Janārdana), setting up her ensuing words and counsel within the Udyoga Parva context.