उद्योगपर्व — अध्याय ७७: पुरुषकार–दैवसंयोगः तथा दुष्टमन्त्रपरामर्शस्य राजनैतिक-परिणामः
Human Effort, Contingency, and the Political Effects of Corrupt Counsel
शर्म तैः सह वा नो<सस््तु तव वा यच्चिकीर्षितम् | विचार्यमाणो यः: कामस्तव कृष्ण स नो गुरु: । न स नार्हति दुष्टात्मा वध॑ ससुतबान्धव:
arjuna uvāca |
śarma taiḥ saha vā no 'stu tava vā yac cikīrṣitam |
vicāryamāṇo yaḥ kāmas tava kṛṣṇa sa no guruḥ |
na sa nārhati duṣṭātmā vadhaṃ sa-suta-bāndhavaḥ |
upāyena nṛśaṃsena hatā durdyūta-devinā ||
Arjuna sprach: „Ob Frieden zwischen uns und ihnen sei, oder was immer du zu tun wünschst — das geschehe. Nach reiflicher Erwägung, o Kṛṣṇa, gelangen wir zu diesem Schluss: Welchen Entschluss du auch fasst, er ist für uns leitende Autorität, würdig der Ehre und der Annahme. Jener bösherzige Duryodhana, mitsamt seinen Söhnen und Verwandten, verdient nur den Tod — er, der den Anblick des rechtmäßigen Reichtums, der Dharmaputra Yudhiṣṭhira zugefallen war, nicht ertragen konnte. Und als jener grausame Mann, gestützt auf trügerisches Würfelspiel, sah, dass kein rechtschaffener Weg — wie offener Wettstreit oder Krieg — ihm Erfolg brächte, raubte er diesen Besitz durch eine verräterische List.“
अर्जुन उवाच
Arjuna frames ethical clarity around means and ends: deceitful acquisition (through rigged gambling) is adharma and merits punishment, while rightful action should proceed under wise guidance. He also expresses disciplined deference to Kṛṣṇa’s judgment, treating Kṛṣṇa’s considered resolve as authoritative for righteous action.
In the Udyoga Parva’s pre-war deliberations, Arjuna tells Kṛṣṇa that whether peace with the Kauravas occurs or another course is chosen, Kṛṣṇa’s decision should be followed. He then denounces Duryodhana for intolerantly coveting Yudhiṣṭhira’s prosperity and for using deceitful dice-play to seize wealth, concluding that such wrongdoing makes Duryodhana (with his faction) deserving of death.