Shloka 77
अर्जुनोक्तिः—कृष्णं प्रति पुरुषकार‑कर्म‑विचारः
Arjuna’s Address to Krishna: Agency, Action, and Immediate Counsel
वृकोदर! इसीलिये जब तुम कायरतापूर्ण वचनोंद्वारा शान्तिका प्रस्ताव करने लगे, तब मुझे तुम्हारे युद्धवेषयक विचारके बदल जानेका संदेह हुआ, जिसके कारण पूर्वोक्त बातें कहकर मैंने तुम्हारे तेजको उद्दीप्त किया ।। इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानपर्वणि कृष्णवाक्ये सप्तसप्ततितमो<ध्याय:
Vṛkodara! tasmād yadā tvaṁ kāyara-tāpūrṇair vacanaiḥ śānti-prastāvaṁ kartum ārabdhavān, tadā me tava yuddha-viṣayakāṇāṁ matīnāṁ parivartanam iva saṁdehaḥ samajāyata; tena pūrvokta-vākyaiḥ tava tejaḥ prajvālayituṁ mayā etad uktam.
O Vṛkodara! Als du begannst, mit Worten, die feige klangen, Frieden vorzuschlagen, vermutete ich, dein Entschluss zum Krieg habe sich gewandelt. Darum sprach ich zuvor so, um deinen Mut zu entfachen und deinen Kriegergeist wieder zu wecken.
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
A warrior’s duty requires steadiness of resolve: peace is meaningful when grounded in justice and strength, not when it arises from fear. The speaker frames his harsh words as a corrective meant to rekindle courage and commitment to rightful action.
Addressing Vṛkodara (Bhīma), the speaker explains that he suspected Bhīma’s warlike determination had wavered when Bhīma began speaking of peace in a timid manner. To counter that perceived wavering, he deliberately spoke earlier, sharper words to inflame Bhīma’s martial spirit.