एकैक एपषां शक्तस्तु हन्तुं भारत पाण्डवान् । समेतास्तु क्षणेनैतान् नेष्यन्ति यमसादनम् । भारत! भीष्म, द्रोण, कृप, अश्वत्थामा, कर्ण, भूरिश्रवा, प्राग्ज्योतिषनरेश भगदत्त, मद्रराज शल्य तथा सिन्धुराज जयद्रथ--इनमेंसे एक-एक वीर समस्त पाण्डवोंको मारनेकी शक्ति रखता है। यदि ये सब एक साथ मिल जाय॑ँ तो क्षणभरमें उन सबको यमलोक पहुँचा देंगे
ekaika eṣāṁ śaktas tu hantuṁ bhārata pāṇḍavān | sametās tu kṣaṇenaitān neṣyanti yamasādanam ||
Duryodhana sprach: „O Bhārata, jeder einzelne dieser Krieger vermag die Pāṇḍavas zu erschlagen. Doch wenn sie sich vereinen, werden sie sie in einem Augenblick in Yamās Wohnstatt senden.“
दुर्योधन उवाच
The verse highlights how confidence in force and numbers can fuel adharma: Duryodhana measures righteousness by military capability, revealing pride and a readiness to intensify violence rather than seek a just settlement.
In Udyoga Parva’s pre-war negotiations and mobilization, Duryodhana asserts that his leading champions—each individually, and certainly together—can quickly destroy the Pāṇḍavas, projecting intimidation and certainty of victory.