Shloka 19
Sanatsujāta on Vedic Learning, Truth (Satya), and the Discipline of Dama–Tyāga–Apramāda
एवं वसन् सर्वतो वर्धतीह बहून् पुत्रॉल्लभते च प्रतिष्ठाम् । वर्षन्ति चास्मै प्रदिशो दिशश्न वसन्त्यस्मिन् ब्रह्मचर्ये जनाश्न,ऐसी वृत्तिसे गुरुगृहमें रहनेवाले शिष्यकी इस संसारमें सब प्रकारसे उन्नति होती है। वह (गृहस्थाश्रममें प्रवेश करके) बहुत-से पुत्र और प्रतिष्ठा प्राप्त करता है। सम्पूर्ण दिशा- विदिशाएँ उसके लिये सुखकी वर्षा करती हैं तथा उसके निकट बहुत-से दूसरे लोग ब्रह्मचर्यपालनके लिये निवास करते हैं
evaṁ vasan sarvato vardhatīha bahūn putrān labhate ca pratiṣṭhām | varṣanti cāsmai pradiśo diśaś ca vasanty asmin brahmacarye janāḥ ||
Sanatsujāta sprach: Wer so lebt—im Haus des Lehrers verweilend, mit disziplinierter Lebensführung—gedeiht in dieser Welt in jeder Hinsicht. Später, wenn er in das Leben des Hausvaters eintritt, gewinnt er viele Söhne und auch gesellschaftliches Ansehen. Die Himmelsrichtungen und Zwischenrichtungen scheinen Segnungen auf ihn „regnen“ zu lassen, und viele andere kommen, um in seiner Nähe zu wohnen und Brahmacarya zu üben.
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
A student who lives with restraint and service in the teacher’s house gains comprehensive well-being; disciplined learning becomes the root of later prosperity, honor, and the ability to inspire others toward brahmacarya.
Sanatsujāta is instructing (in the Udyoga Parva discourse) on the fruits of proper brahmacarya: the well-trained student prospers, later attains family and reputation, and becomes a center that attracts others seeking disciplined study.