Ārjava, Satya, and the Virocana–Sudhanvan Exemplum
Udyoga-parva 35
राजन! पहले जूएमें द्रौयदीको जीती गयी देखकर मैंने आपसे कहा था--“आप द्यूतक्रीड़ामें आसक्त दुर्योधनको रोकिये, विद्वानूलोग इस प्रवंचनाके लिये मना करते हैं।' किंतु आपने मेरा कहना नहीं माना ।।
rājan! pūrvaṁ dyūte draupadī jitāṁ dṛṣṭvāham tvām avadam—“dyūtakrīḍāyām āsaktaṁ duryodhanaṁ nivāraya; vidvāṁso ’sya pravañcanāyāḥ pratiṣedhaṁ kurvanti” iti. tvaṁ tu mama vacanaṁ nānvaśṛṇoṣi. na tad balaṁ yan mṛdunā virudhyate; sūkṣmo dharmas tarasā sevitavyaḥ. pradhvaṁsinī krūrasamāhitā śrīḥ; mṛdu-prauḍhā gacchati putra-pautrān.
Vidura erinnerte: „O König, als Draupadī im Würfelspiel gewonnen wurde, sagte ich zu dir: ‚Halte Duryodhana zurück, der dem Spiel verfallen ist; die Weisen verwerfen diesen Betrug.‘ Doch du hast nicht auf mich gehört. Und dies ist das Prinzip: Nicht jene Kraft ist wahr, die der Sanftmut entgegensteht; die feine Dharma-Lehre muss rasch und mit Umsicht ergriffen werden. Reichtum, der durch Grausamkeit erworben wird, ist verderblich und kurzlebig; Wohlstand aber, der durch Milde und Reife genährt wird, bleibt bestehen und geht auf Söhne und Enkel über.“
विदुर उवाच
True strength does not oppose gentleness; dharma is subtle and must be adopted without delay. Prosperity gained through cruelty is unstable and self-destructive, while wealth cultivated through mildness and mature conduct becomes lasting and benefits future generations.
Vidura recalls his earlier warning to Dhṛtarāṣṭra during the dice-game episode—urging him to restrain Duryodhana and reject deceit. He reproaches the king for ignoring that counsel and draws a moral lesson about governance, ethical restraint, and the long-term consequences of unjustly acquired wealth.