Shloka 3
धृतराष्ट्र-संजय संवादः — उपप्लव्यगमनाज्ञा
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Command to Proceed to Upaplavya
नाहं क्वचित् संजय पाण्डवानां मिथ्यावृत्ति काज्चन जात्वपश्यम् | सर्वा श्रियं ह्यात्मवीर्येण लब्धां पर्याकार्ष: पाण्डवा महा[मेव,संजय! मैंने कभी कहीं पाण्डवोंमें थोड़ी-सी भी मिथ्या वृत्ति नहीं देखी है। पाण्डवोंने अपने पराक्रमसे प्राप्त हुई सारी सम्पत्ति मेरे ही अधीन कर दी थी गावल्गणि: संजय: सूतसूनु- रजातशत्रुमवदत् प्रतीत: । दिष्ट्या राजंस्त्वामरोगं प्रपश्ये सहायवन्तं च महेन्द्रकल्पम् गवल्गणनन्दन सूतपुत्र संजयने प्रसन्न होकर अजातशत्रु राजा युधिष्ठिर्से कहा --'राजन्! बड़े सौभाग्यकी बात है कि आज मैं देवराज इन्द्रके समान आपको अपने सहायकोंके साथ स्वस्थ एवं सकुशल देख रहा हूँ
vaiśampāyana uvāca | nāhaṃ kvacit saṃjaya pāṇḍavānāṃ mithyāvṛttiṃ kāñcana jātva-paśyam | sarvāḥ śriyaṃ hy ātmavīryeṇa labdhāṃ paryākārṣaḥ pāṇḍavā mama || gāvalgaṇiḥ saṃjayaḥ sūtasūnur ajātaśatrum avadat pratītaḥ | diṣṭyā rājan tvām arogam prapaśye sahāyavantaṃ ca mahendrakalpam ||
Vaiśampāyana sprach: „Sañjaya, niemals und nirgends habe ich bei den Pāṇḍavas auch nur die geringste Neigung zur Unwahrheit gesehen. Allen Glanz und Reichtum, den sie durch eigene Tapferkeit erlangten, stellten sie vollständig unter meine Gewalt.“ Da sprach Sañjaya, Sohn Gavalgaṇas, der Sohn des Wagenlenkers, mit frohem Herzen zu Ajātaśatru (Yudhiṣṭhira): „O König, wahrlich glückverheißend ist es, dich heute frei von Krankheit zu sehen, sicher und wohlauf, zusammen mit deinen Verbündeten—gleich Indra selbst.“
वैशम्पायन उवाच