Shloka 12
Bhīṣma’s Recollection of the Duel: Charioteer’s Fall, Brahmin Protection, and Portents after Rāma’s Collapse
सम्प्राप्य तु पुन: संज्ञां जामदग्न्याय धीमते । प्राहिण्वं विमलां शक्ति ज्वलन्तीमशनीमिव,पुनः चेतमें आनेपर मैंने बुद्धिमान् परशुरामजीके ऊपर प्रज्वलित वज़्के समान एक उज्ज्वल शक्ति चलायी
samprāpya tu punaḥ saṁjñāṁ jāmadagnyāya dhīmate | prāhiṇvaṁ vimalāṁ śaktiṁ jvalantīm aśanīm iva ||
Als ich wieder zu mir kam, schleuderte ich gegen den weisen Jāmadagnya (Paraśurāma) eine makellose, strahlende Speerwaffe, lodernd wie ein Donnerschlag. In der Glut dieses gerechten und doch furchtbaren Zweikampfs zeigt die Tat, wie selbst ein disziplinierter Krieger, nach einem Treffer wieder bei Bewusstsein, den Kampf mit unbeirrbarer Entschlossenheit und abgewogener Absicht fortsetzt – nicht in Panik.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya steadiness: after recovering awareness, a warrior acts with resolve and discipline. Even in violent conflict, the emphasis is on controlled action aligned with one’s duty, not impulsive rage.
Bhīṣma says that after regaining consciousness, he launches a brilliant śakti-weapon at Paraśurāma (Jāmadagnya), describing it as blazing like a thunderbolt—an image underscoring the intensity of their duel.