Shloka 11
Bhīṣma–Jāmadagnya-saṃvādaḥ
Bhishma’s account of the encounter with Rāma Jāmadagnya
ताक्षाप्युग्राश्चर्मणा वारयित्वा खड्गेनाजौ पातयित्वा नरेन्द्र । बाणैर्दिव्यैर्जामदग्न्यस्य संख्ये दिव्यानश्वानभ्यवर्ष ससूतान्,नरेन्द्र! उन भयंकर शक्तियोंको भी मैंने ढालसे रोककर तलवारसे रणभूमिमें काट गिराया। तत्पश्चात् परशुरामजीके दिव्य घोड़ों तथा सारथिपर मैंने दिव्य बाणोंकी वर्षा आरम्भ कर दी
tākṣāpy ugrāś carmaṇā vārayitvā khaḍgenājau pātayitvā narendra | bāṇair divyair jāmadagnyasya saṅkhye divyān aśvān abhyavarṣa sasūtān narendra ||
Bhīṣma sprach: „O König, ich hielt jene wilden Geschosse mit meinem Schild auf und schlug sie mitten im Kampfgetümmel mit dem Schwert zu Boden. Dann, im Gefecht gegen Rāma Jāmadagnya (Paraśurāma), begann ich, seine göttlichen Pferde und seinen Wagenlenker mit göttlichen Pfeilen zu überschütten.“
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even amid a righteous duel, a warrior’s dharma emphasizes controlled, skillful force—defense first (warding off with shield), then measured counteraction—rather than uncontrolled destruction.
Bhīṣma recounts his combat with Paraśurāma: he blocks fierce attacks with his shield, cuts them down with his sword on the battlefield, and then rains divine arrows upon Paraśurāma’s divine horses and charioteer.